Ladies at the movies

Donderdag zijn we ,de ladies, nog eens een stapje in de wereld gaan zetten.Annouk was die avond nog eens een single girl en kwam op het idee om van de gelegenheid gebruik te maken om naar de cinema te gaan.Nadat Inge mij had opgepikt reden we door naar Annouk .De avond begon goed toen onze happy single haar sleutels binnen liet liggen en zichzelf dus buitensloot :-)
Maar goed,dat kon de pret niet bederven en een kwartiertje later zaten we naar Sex and the City te kijken .Jullie kennen de serie, vier vriendinnen die elkaar door dik en dun bijstaan.Ik bespeurde toch wel gelijkenissen met onze ladies ,alleen wonen we niet in New York ,zijn we een ietsiepietsie minder glamoureus en vooral ,we beschikken niet over dezelfde garderobe( en mijn inloopkast vereist een zekere graad van anorexia om in te geraken).
De hoofdrolspeelsters waren allemaal een stukkie ouder geworden maar worstelden nog steeds met dezelfde problemen met name liefde ,werk,gezin maar er is dé constante,hun vriendschap.Vriendschap door dik en dun, in goede en slechte tijden.
Vriendinnen zijn er om je te helpen als je je huissleutel binnen bent vergeten,om op je kippen te passen als je er niet bent :-) en om je een bloemetje te geven voor Eva.Meisjes, bedankt voor het bloemetje, ik kwam een beetje uit de lucht vallen.Ik ben altijd weer ontroerd als ik zie hoe mijn kleine meid er bij jullie bijhoort.
Ter verduidelijking voor de nieuwe lezers, mijn tweede dochtertje Eva is drie jaar geleden dood geboren.Op 25 juli zal ze jarig zijn en Inge en Annouk overrompelde me afgelopen donderdag met een bloemetje en een verjaardagskaarsje in de vorm van een 3.

Rondlummelen in de zetel,de favoriete bezigheid van mijn dames ;-)
We hebben nog niet echt kunnen genieten van de vakantie,slecht weer en werken weerhielden ons daarvan maar als je in je pyama in de zetel kan hangen in het weekend dan heb je toch al een beetje vakantiegevoel.
Ze worden groot ,mijn meiden,Esther kan ondertussen al een tijdje zelfstandig zitten,rollen lukt ook al doet ze dat niet graag,dada doen kan ze ook en dat is superschattig om te zien.Ze is een zalig meisje met een lief karaktertje.
Norah doet het ook goed.Ze is veel opener geworden,wil voor het eerst zelf naar de buitenschoolse opvang en is daar ook nog haar vriendinnetje E. tegen het lijf gelopen.Norah en E waren gedurende twee schooljaren onafscheidelijk en het was dan ook een kleine ramp toen E vorig schooljaar plots naar een andere school ging.Norah heeft nog maanden over haar gesproken .Toen ze elkaar afgelopen dinsdag terug tegen lijf liepen in de opvang herkenden ze elkaar niet direct (ja mama want ze was veel groter nu en haar haren waren geknipt )maar zoals het gelijkgestemde zielen betaamt hadden ze elkaar snel weer gevonden. :-)
OP de laatste ouderavond vertelde juf Evi dat Norah idd helemaal was opngebloeid en dat ze een zelfstandige meid was,de faalangst zit er nog in maar dat is ook de aard van het beestje.Norah is een pietje precies die niet rap content isen dus op het voorhand al bang is dat iets haar niet gaat lukken .
Wat ook heel plezant is om te zien is de interactie tussen de twee zussen.Er zit wel vijf jaar tss hen maar ze hebben toch veel aan elkaar en zijn elkaars grootste fan.
En heel belangrijk, ze zijn al een week zonder snot...nou ja met een minimum aan snot dan toch :-)

Koekoek

We leven nog hoor!Het is de eerste keer in 1 week denk ik ,dat ik nog eens achter de computer kruip.Druk,druk,druk, dat is een korte samenvatting van de gang van zaken hier.We zijn allemaal lustig bezig met ziek zijn .Norah heeft de voorlaatste week voor de vakantie serieuze koortsaanvallen gehad(40.6 was het record) ,moi heeft een keelonsteking gehad,een felle nog wel.Ik heb een week lang als een pas ingeweken russin gebabbeld,Esther heeft buisjes gehad,Esther heeft een bronchitis gehad en krijgt terug kine;Norah heeft zwemlessen gehad(nog steeds) ,ik heb mijn tweede keelontsteking.
Maar vooral ,onze opa is overleden.83 lentes is hij geworden en hij zal door vele gemist worden.Het zijn jammer genoeg altijd de meest kleurrijke figuren die het tijdelijke voor het eeuwige verwisselen vind ik.Het tijdelijke wordt er telkens weer wat fletser door.Opa was een echte handyman,een familyman ook ,geliefd door kinderen,kleinkinderen en achterkleinkinderen.Altijd een grapje achter de hand,goed gezind,iemand die van het leven hield.Hij was al een tijdje aan het sukkelen met de gezondheid en 1 van mijn laatste herinneringen aan hem in betere tijden is er eentje van de babyborrel van Esther waar ik hem in het oor fluisterde waar de fles witte stond geparkeerd:-)
Informatie die met een grijns en twinkelende ogen werd onthaald :-)

Verder ben ik de deur niet uitgeraakt buiten dan een geweldige tupperware party bij Cindy thuis.Ik heb in eeuwen niet meer zo hard gelachen.Waarvoor dank :-)