Snoop doggie dog

Zoals vele onder jullie wel weten ben ik een echte hondengek.Ik ben iemand die vele dingen graag doe en interessant vind toch,niks is zo plezant als met honden bezig zijn .
Van kindsbeen af heb ik altijd met honden onder 1 dak gewoond.De eerste hond die ik mij herinner was Sacko ,een schat van een Duitse Herder.Hij was de hond van Tante Tien ,de zus van mijn grootmoeder en hij was veruit de normaalste van de hele familie.Toen ik een jaar of vijf was kwamen Bell,Tess en bij mijn ma Chidley mijn jeugdige leventje verrijken.Als ik terugdenk aan mijn jeugd dan spelen ze er toch een belangrijke rol in .Ze waren immers altijd in de buurt ,als je verdrietig was, als je aan het spelen was.Ze hebben dikwijls deel uitgemaakt van het decor waar mijn Barbies hun dolle avonturen beleefden en soms werden ze zelf ook verkleed.Het waren echte loebassen,ze vonden alles prima.
De wandelingen op Herckenrode(we woonden toen nog in de Larestraat) waren zalig.Toen Bell oud werd en niet meer zo goed meekon namen we de bolderkar mee ,als ze moe was ging ze in de kar zitten en wij trokken haar dan verder.
In mijn tienerjaren zijn we dan veel bezig geweest met blindegeleidehonden .Ik leerde toen dat een hond nog zoveel meer voor een mens kan zijn dan een speelkameraadje.In die periode is de passie echt serieus geworden.Ik leerde enorm veel bij,mocht demonstraties geven met een demo-geleidehond en stond op het punt om de opleiding tot blindegeleidehondinstructeur te gaan volgen (maar dat is nog een ander en heel lang verhaal).
Via een paar omwegen ben ik dan uiteindelijk de cursus hondentrimmen gaan volgen en heb zo een 7.5 jaar geleden mijn eigen salon gestart.
Maar sinds ik in Zonhoven woon heb ik dus geen honden meer.Ik heb toen ik naar hier verhuisde mijn drie loebassen bij mijn ma moeten laten .Ze waren al oud,het waren echte zetelhonden en eentje ervan had ook nog serieuse epilepsie.Mijn ma en Roger wilden hen ook niet missen.Herman en ik werkten beide fulltime en waren de hele dag van huis.IK wilde die beestjes zo een grondige verandering in hun leven besparen .Oude bomen verplant je immers niet zomaar.IK ging nog steeds met ze naar de dierenarts, naar de hondenkapper ;-) en lange wandelingen maken enz... Alleen woonden ze niet bij mij .
Vorig jaar zijn er dan twee van de drie gestorven ,eentje in maart en eentje enkele weken na Eva.Het had op geen slechter moment kunnen gebeuren .Nogal impulsief ben ik een mishandelde spaanse windhond gaan adopteren om haar vervolgens na twee dagen terug te brengen .Het lag niet aan de hond maar aan mij .Ik had een beetje op me in laten praten ;de hond was al tien jaar en niemand zou haar nog willen .Ik ging binnen om een jonge reu te gaan halen en kwam buiten met een loopse teef van tien jaar.
Ik was toen niet sterk genoeg om van mijn hart een steen te maken en naar mijn verstand te luisteren.Het is immers geen goed idee om een getraumatiseerde hond bij een getraumatiseerde persoon te zetten.Ergens dacht ik toen dat als ik die hond kon redden dat ik mezelf dan ook zou kunnen redden (voer voor psychologen).ALs je net je dochter hebt verloren dan denk je niet erg helder en neem je dus best niet van die belangrijke beslissingen .
Maar goed,we zijn nu een dik jaar verder .Het afgelopen half jaar heb ik contact gehad met een fokker van Zwitserse Herders.
We gaan een pupje nemen dat in samenspraak met de kweker bij ons past.We hebben een koppel gekozen dat mooie,lieve en gezonde pups op de wereld zal zetten .Er is echter 1 probleempje.Er is een nestje geboren dat aan alle eisen voldoet maar dat niet van ons uitverkoren ouderpaar is.IK mag een pup hebben van dat nestje als ik wil .Zo ja ,dan hebben we er in november een gezinslid bij .Wachten we op "ons stel" dan zijn we in januari een pup rijker.Het is dus heel verleidelijk om ja te zeggen tegen dat pupje dat nu geboren is maar ik ben vorig jaar nog niet vergeten en ik wil zeker zijn dat ik de juiste keuze maak.Beide ouderparen hebben de juiste papieren en dat maakt het zo moeilijk om te kiezen .Alle honden zijn te zien op beautifulwhiteangel.
Hoe dan ook ,binnekort zie je mij met een witte schaduw achter me aan :-)

Dirty dancing

Nou ja dat is natuurlijk wel een beetje overdreven .De menspersonen in die film zijn lenig ,hebben een goede conditie en energie voor tien .Drie dingen die mij een beetje ontglipt zijn met de jaren.Ik heb het dus over mijn eerste dans-fit les.
Annouk en ik hadden samen besloten om iets aan onze conditie te doen .Onze fysiek zit ongeveer op dezelfde hoogte (of beter gezegd laagte ) en het leek ons fijn om samen iets te doen kwestie van mekaar ook te motiveren.Samen afzien is altijd leuker dan alleen .
Normaal zou ik pas eind oktober kunnen starten met de lessen aangezien ik mijn agenda nog eerst moest aanpassen .De lessen zijn op woensdagvoormiddag van 10u tot 11u en dan moet ik eigenlijk werken .Vanaf eind oktober zou ik dus tijd inlassen om mee te gaan.Doordat er een klant onverwacht wegviel gisteren kon ik dus nu al eens een kijkje gaan nemen .
In zeven haasten zoek ik mijn joggingbroek en loopsloffen ,smijt alles in een rugzak,besluit dat ik er zo wel sportief genoeg uitzie en rij naar de dansschool.
Binnen wacht Annouk al op me en ook de confrontatie met de gigantische spiegel:mijn god wat ben ik breed geworden!Vooral mijne derrière is tot volle wasdom gekomen .Vorig jaar tijdens de buikdanslessen viel dat eigenlijk niet zo op ,waarschijnlijk had de kleding daar wel wat mee te maken.
Een dik gat helpt bij het buikdansen maar dat is niet zo bij het soort dans wat we nu gaan doen .
We beginnen de les met opwarmen dmv een kleine choreografie te leren .Het was effe geleden dat ik zo nog wat heb gedaan maar het viel mee.Moeilijker was de choreografie te doen terwijl ik een hartaaval nabij was .
Een licht zuurstofgebrek maakt een mens langzamer enaf en toe vergat ik dus wel eens iets .Erger was de verschijning in de spiegel,ik moet er toch aan wennen om mij zo te zien zenne.Toen ik aan linedance deed had ik daar geen last van .Ik was niet van de dansvloer af te krijgen en had toen (voor mijn eerste zwangerschap ) een veel betere conditie maar bon ,ik was toen zes jaar jonger en tien kilo lichter.
Na de hartaanvaldans begonnen de buikspieroefeningen.Hoera,ze waren er nog!In diepe slaap welliswaar maar daar komt nu verandering in .
Als afsluiter mochten we ons ontspannen wat geen probleem meer was aangezien ik ondertussen helemaal murw was en volgde er een kringgesprek .Dat laatste vond ik eigenlijk heel leuk omdat je zo mensen in je groep ook wat leert kennen .Bij het buikdansen waren er personen waar je na een jaar nog steeds niet van wist wie dat was .Het is 1 van de redenen dat ik nu niet meer buikdans.Ik kan namelijk niet goed met mijn bottom schudden als ik me niet op mn gemak voel met mensen rondom mij.Ik hou niet van kliekjes.
Het was een leuke les.,een hele toffe lesgeefster en veel variatie tss de groepsleden.Ik heb lekker kunnen zweten en spieren herontdekt.Ook het dansen is wel leuk .Het is iets wat ik tot nu toe nog niet gedaan had.Linedans is veel shuffelen en buikdans is technisch veel moeilijker en bij de dansfit werken ze echt wel op conditie.
Maar goed,ik kijk al uit naar de volgende les en dan mag ik mijn fles water niet vergeten om mijn vochtbalans op peil te houden en een looprekje zodat ik de dag erna wat vlotten kan lopen .Want ,mijn god,ALLES DOET PIJN .
Maar,dat is niet erg want Annouk heeft ook pijn en met twee is dat toch veel leuker ;-)

Forum Foetsjie

Sinds een weekje ongeveer is het forum waar ik dagelijks lees en regelmatig op schrijf niet bereikbaar.Wegens 1 of ander onderhoudswerk moeten we het nu effe zonder stellen en ik begin dat nu echt wel te voelen.
Ik heb het over het forum van Met Lege Handen.Het is een gesloten forum voor ouders die kort voor ,tijdens of kort na de geboorte hun kind(jes) hebben verloren.Enkele weken na de geboorte/het verlies van Eva ben ik er beginnen lezen en daarna ook schrijven.Het is de enige plaats waar je echt met alles terecht kan ivm met je gevoelens en gedachten ,ervaringen enz.Ik wil de mensen die mij het afgelopen jaar enorm gesteund hebben en heel erg begripvol zijn geweest niet kwetsen hiermee maar sommige dingen kan je alleen begrijpen als je in dezelfde schuit zit.Ik denk nu in de eerste plaats aan Annouk ,Inge en Anke.We zijn ongeveer samen mama geworden van onze oudste kinderen en daarna zijn we in een tijdsspanne van 9 maanden allemaal voor de tweede keer bevallen .Annouk en ik waren samen zwanger de tweede keer en Merel en Linde zijn maar 4 weekjes ouder dan Eva.Ze hebben alles van heel dichtbij meegemaakt en behoren tot de weinige mensen die heel gewoon over Eva kunnen /durven praten .Door Inge heb ik vorig jaar eindelijk de moed bijeen kunnen rapen om toch maar naar het ziekenhuis te gaan.Ik liep al dagen op de toppen van mijn tenen,ik voelde dat er iets niet klopte maar dacht dat ik aan het overdrijven was .Inge spoorde mij aan om toch maar naar het ziekenhuis te gaan en ze was destijds de derde persoon die ik toen het slechte nieuws vertelde .
Nog steeds kan ik als het nodig is bij hen terecht en ik kan niet zeggen hoezeer ik dat waardeer .Maar zoals Annouk het forum heeft voor tweelingmama's ,zo heb ik het forum voor mijn lotgenoten.
Hoewel ik niemand van hen al in levende lijve heb gezien heb ik hen nodig om op de juiste rails te blijven ,om te weten waar ik sta in mijn rouwproces, om een blik in de toekomst te werpen .De impact van dit soort verlies kan je alleen begrijpen als je het,jammer genoeg, zelf hebt meegemaakt.OP het forum is er begrip zonder dat je iets moet uitleggen iedereen heeft er immers dezelfde film gezien.
De laatste weken begint het weer zwaar te worden .Het gevoel van een tikkende tijdbom te zijn is weer op de voorgrond aan het treden .Hoewel ik het zo druk heb dat ik amper tijd heb om te piekeren voel ik de fysieke weerslag er weer van .Misschien komen sommige onder jullie nu uit de lucht vallen want alles lijkt toch heel normaal .Het spijt me dan dat jullie dit hier moeten lezen maar ik moet het effe kwijt.De laatste weken heb ik letterlijk het gevoel dat ik ga ontploffen.Het wordt dus tijd dat ik nog eens op het forum mijn gal kan spuien .

Surprise!!!

Zaterdag was het dan zo ver,het verrassingsfeestje van Zoe.Enkel weken/maanden geleden kwam Mia met het idee om thuis iets te doen met Zoe's kameraden.Het moeilijkst van al was denk ik de cake die Mia wilde bakken .Alles moest immers gebeuren als de teenqueen niet thuis was of al in dromenland vertoefde.Bitterballen en pizza werden gehuisvest in de diepvriezer van de buren en de taart werd in het holst van de nacht afgewerkt.Om twee uur 's nachts was Mia nog in de weer met smarties en crème au beurre en het resultaat mocht er zijn .
Ook niet makkelijk was Zoe buitenkrijgen .Madam moest namelijk het huis uit zodat wij haar vrienden konden binnensmokkelen.Ko(Zoe's lief) had de opdracht haar mee te nemen naar de kermis zodat wij verderkonden met de voorbereidingen.
De jongelui waren netjes op tijd en om half negen kwamen de birthdaygirl en Ko terug thuis.In de living waren de lichten uit,kaarsjes aan en stond een grote cake in de vorm van een 18 op tafel ,alle vrienden zaten in de veranda.
Mia zegt tegen Zoe dat ze maar eens in de veranda moet gaan kijken want daar stond nog iets voor haar en TADDAAAAA daar waren ze!!
Ze had het totaal niet verwacht dus de opzet was helemaal geslaagd.Een ton kadootjes volgden ,er waren hele leuke bij.Wat zeg ik ,ze waren allemaal leuk!
Het was lekker weer dus algauw zat iedereen buiten op het terras.Kaarsjes,muziek ,goed gezelschap en een stel hete bitterballen meer moet dat niet zijn :-)
Herman ,Mia en ik waren het oud volk dus wij hebben ons een beetje apart gehouden en wat zitten mijmeren over papa ,over het feit dat zo een bitterbal toch wel erg heet is en dat we er verdomme niet jonger op worden.Maar meer daarover in een volgende blog.
Trouwens ,Zoe heeft zelf ook een blogje waar je haar kotavonturen kan volgen ,zie op :zoowee.blogspot.com

Bathroomstories the sequel

Zaterdagochtend 6u30,Norah wordt wakker en wil opstaan.Hoewel het mijn uitslaapdag is ga ik toch even mee met Norah en Herman naar beneden;de natuur roept en ik moet die roep beantwoorden natuurlijk.Norah is nogal goed in treuzelen dus ik steek hen voorbij en kom als eerste onder.Ik had het plan opgevat om vooral niet te fel wakker te worden dus ik strompel met mijn slaapogen de keuken in .Tiens,denk ik ,ik sta met mijn voeten in het water.Normaalgezien heb ik redelijk wat tijd nodig om 's morgens bij mijn positieve te komen maar nu was dat in 1,2,3 gefikst.Ik storm de badkamer in en zie het water uit de boiler spuiten!!De badkamer ,het trimsalon en de keuken staan onder water.ALs we tien minuten later beneden waren gekomen dan had de living er ook aan moeten geloven.
Herman sluit het water af en we beginnen te soppen.Natte matten de deur uit ,stoelen weg,alles van de grond af....en een drie kwartier later was alles terug min of meer normaal.
Onze boiler was dus per total en Herman is dan maar een nieuwe gaan halen, warm water is toch handig als je je wilt wassen hé.Ook voor de honden is het aangenamer ,ze komen zo al met knikkende knieen hier binnen.
Rond de middag heb ik Norah dan maar naar bibi gebracht,ze zou daar een nachtje gaan logeren .Nog effe met Inge gebeld om te zeggen dat ik dan toch maar niet zou komen .Terug thuis was het boilerincident bijna opgelost en kon ik alles terug beginnen opruimen .Ik heb zelfs nog even de tijd gevonden om op de tuinbank te gaan zitten en effe niks te doen .Man ,wat was dat zalig .Voor Norah er was heb ik er vele uurtjes al lezend,mijmerend en slapend op doorgebracht maar de laatste jaren is het er niet zo meer van gekomen.
Ik zat daar dus met de zon op mijn gezicht,ogen toe te genieten.Ik besefte dat ik die rust erg mis en dat ik er even erg behoefte aan hebzeker na zo een hectische dag.
Ondertussen was het vijf uur en was het tijd om een kadootje voor mijn zus te halen en ons richting spaarzaamheidsstraat te begeven om Mia te helpen met de voorbereiding van Zoe's verrassingfeestje.Mijn kleine zus wordt immers al 18 en dat vraagt toch om iets speciaals.
Meer daarover in de volgende blog.

Bathroom stories

Vrijdagnamiddag zijn we eindelijk naar badkamers gaan kijken en jammer genoeg is het ook bij kijken gebleven.Wegensastronomische prijzen zal de ikea binnenkort weer eens een bezoekje van ons mogen ontvangen.
Voor 4000 euro heb je ,jawel ,een badkamermeubel en dan doen we nog niet eens moeilijk.Een spiegel,twee kranen,twee wasbakken that's it.Voor die prijs heb je nog geen bad ,geen douche ,geen extra kast.
We hebben een paar winkels afgewerkt en nadat we bij Lambrechts buitekwamen zat ik met een geweldige knoop in mijn maag.Ik was een beetje gedegouteerd .Als ik kijk waar we het nu mee moeten doen (wat echt wel ondermaats is naar de algemene normen) en naar wat mensen in hun huis zetten alsof het vanzelfsprekend is dan draait mijn maag zich om.Wat een luxelandje is Belgie!En dan weten dat er mensen zijn die helemààl niks hebben ,die amper een dak boven hun hoofden hebben.
Ik ga eerlijk gezegd trots zijn dat ik geen badkamer van minimum 4000 euro nodig hen om mij kontent te voelen.Als ik terugkijk naar mijn jonge leventje dan heb ik de leukste tijd gehad in huizen waar we al die luxe niet hadden.InDiepenbeek bijvoorbeeld ,de boerderij waar mijn papa en Mia woonden toen ik tss de vijf en de negen jaar was.Er was gewoonweg geen douche of bad in dat huis.Enkel een klein wastafeltje en een wc .Een bad werd genomen door heel eenvoudig een grote plastieken wasbak te vullen in de living voor de kachel (lekker warm).Dan kon je weken in je sopje voor tv met twee kanjers van honden die langs je kuip lagen te snurken .Heerlijke herinneringen zijn dat.
Zoiets brengt je terug met beide voetjes in de realiteit en er zijn teveel mensen die dat niet zien.

Day Off

Gisteren had ik mezelf een dagje vrij gegeven.Nou ja vrij,er was genoeg te doen zoveel in feite dat ik aan een aantal zaken weer niet ben toegekomen .Dus zal ik binnenkort toch nog een dagje verlof moeten nemen ;-)
Norah zou alleen namiddag naar school gaan want in de namiddag zouden we eens over de kermis gaan .Eerste wijziging in het plan,Norah sliep tot 20 na zeven en ik heb haar dan maar thuis gehouden om het geheks van op tijd in school te zijn te vermijden(slechte moeder hé;-) .Tweede onvoorziene omstandigheid,Norah wilde haar nieuwe winterschoen persé aandoen ondanks dat het 28 graden zou worden maar nu kregen we 1 schoen al niet aan .Rondella maakt zijn marchandise zo stevig dat je de nest zelfs niet openkrijgt.Als ik schoenen koop waar ik serieus wat hondjes voor moet knippen eer ik ze kan kopen dan wil ook wel dat Norah ze aankrijgt hé.Mamie dus terug naar de schoenwinkel waar de vriendelijke madam mijn beloofde dat het op hun kosten inorde zou komen .Nu maar hopen dat het de eerste dagen geen tien graden kouder wordt want dan gaat Norah koude teentjes hebben .Volgende halt,de Oil&Vinegar.Inge,lid van ons "wijveclubje".was jarig geweest en trakteerde ons op een avondje Chesscafé.Na wat brainstormen met Annouk via de telefoon besloten we een korf met lekkers te gaan halen.Zo gezegd zo gedaan en ik storm met Norah in mijn kielzog door de half opgebroken koning Albertstraat.In de "stokjeswinkel"(zo noemt Norah de O&V vanwege de lekkere stokjes met dippers die je daar kan proeven) is het altijd moeilijk kiezen vind ik maar na alles te hebben opgegeten wat daar te proeven valt is het ons toch gelukt.
Vervolgens terug naar bibi,buggy inladen en een plasje doen ,en vandaar door naar Cindy .
We zijn eerst wat gaan eten met ons viertjes,vijfjes eigenlijk hé Cindy;-) , en dan door naar de kermis.
In tegenstelling tot vorig jaar wilde Norah dit jaar wel overal op.Femke die toch een jaar jonger is maar absoluut niet bang is ,was het duwtje dat Norah nodig had.
Eendjes vissen,waterkanonschieten,touwtje trekken ,op het molentje zitten,op nog een ander molentje zitten,andere eendjes(smurfen in dit geval)vissen.OP de levende paardjes zitten vond Norah het einde ,godzijdank,ze heeft toch nog iets van mij!!Cindy is nog eventjes het gevecht aangegaan met een barbapapa en Norah met een gigantische knalroze lekstok.Dan terug richting spaarzaamheidstraat ,nog eventjes bij Mia en Zoe goeiendag gaan zeggen en dan verder naar zonhoven.Het was kwart voor zes toen we thuiskwamen en een uurtje later moest ik Anke al gaan uithalen om te gaan chessen.
Sjiek volk komt altijd te laat en dat waren we dus ook .Het werd een hele gezellige avond met leuke gespreksonderwerpen (hoe kook je broccoli o.a.) en andere desperate housewives-items.Dames ,we doen dit veel te weinig!!
OM elf uur lag ik dan uitgeteld en met een gigantische koppijn die ik op de kermis gewonnen had eindelijk in mijn bed.Snurk snurk...

geen titel

Eigenlijk zou ik nu onderweg moeten zijn naar het kleuterdansen maar Norah's oogjes hebben daar anders over beslist,ze zijn namelijk dichtgevallen toen we in de auto onderweg naar huis zaten .Zet Norah in de auto voor een kort ritje en ze valt in slaap.Zet haar in de auto om naar de zee te rijden en ze blijft wakker,gek toch?!
Ze was weer eens vroeg wakker deze ochtend(6uur) en ze had dadelijk turnen in school dus ik denk dat de combinatie haar teveel was.Hopelijk is ze volgende week wel fit genoeg om te gaan swingen want anders heb ik al die centen voor niks op tafel moeten leggen :-(
Sorry Annouk dat je vandaag alleen was maar ik maak geen slapende honden (in dit geval Norah) wakker want dan zou ze wel eens kunnen bijten:-)
Verder ben ik nog schoenen voor mijn bengel gaan halen en dat was in een recordtijd gefikst.De jumbolino was deze keer de uitverkoren winkel want in La Bottega wilde Norah niet binnen .Dat is de winkel met de kelder mama!Ze heeft daar vorige week namelijk een beetje een schrik gepakt toen ze uit die speelkelder kwam en mij niet meer zag staan in de winkel.
Bon,door haar dutje zal ze straks wel vrolijk zijn hoop ik en misschien kunnen we dan nog even over de kermis wandelen en 1 of ander prulleke vissen.

Vuurwerk!

Gisteravond zijn we voor het eerst naar het vuurwerk gaan kijken met Norah.Gemakkelijkshalve zijn we op de zolder van Bibi(mijn ma) gaan kijken.OM halfacht waren we daar ,nog veel te vroeg natuurlijk.Norah bleef zich maar afvragen wanneer het nu ging beginnen .Toen de eerste pijl,de testpijl zullen we hem maar noemen ,de lucht inging sprong Norah met de handjes op de oren bij bibi op schoot.Was dat effe schrikken.Maar ,toen we eens onze "positie" op zolder hadden ingenomen toen was ze al over haar schrik heen.Heel leuk natuurlijk om hoog en droog over alle tuintjes te kunnen kijken naar de mensen beneden.Door het luid gejoel en gegil van Norah ,die de "schieters" van het vuurwerk aanmoedigde om te beginnen ,wist de halve wijk onmiddellijk dat we daar waren.
Allééé jongens,alééé klonk het en toen dan het schouwspel was begonnen riep ze:"rustig rustig jongens rustig!"
Seffens schieten ze iemand dood mama en oooh die was hier bijna binnengekomen!
Ze was onder de indruk en ze wilde méér toen het gedaan was.De zenuwen,het enthousiasme,een klein beetje schrik,het onder de indruk zijn,ik zag het allemaal passeren in haar ogen.Een moment om nooit meer te vergeten.

Supergirl!

Vrijdag avond kreeg Norah plost wat last van een opruimwoede.Daar waar ze meestal graag rommel maakt wilde ze persé alles opruimen.Ik vond dat natuurlijk helemaal niet erg en liet haar begaan ,wat zeg ik,ik moedigde haar aan!
En plots ,toen alles netjes was zei ze:"Mama,vandaag ga ik met zonder pamper slapen want ik ben nu al een groot meisje!"
Supergirl!!
Ze was al een tijdje droog maar ze kon nog geen afstand doen van haar nachtpampertje.Ik vond het fantastisch,wat wordt ze groot .Mia zei het daarstraks nog tegen mij:"Kan je geloven dat nog maar drie jaar geleden dit een klein ,onmondig meisje was?!"
Eerlijk gezegd is die periode al erg ver weg bij mij.Ik kan het me amper voorstellen ,die pasgeborenbabyperiode.Eerlijk gezegd vond ik dat helemaal geen fijne periode,erg vermoeiend,een grote aanpassing enz.Nu vind ik het veel leuker,niet gemakkelijker(elke leeftijd heeft zn voor en nadelen )dan toen ze baby was maar die ontluikende zelfstandigheid vind ik heel fijn om mee te maken.Ze zitten vol grappen en grollen,redeneren op een geweldige manier maar kunnen nu ook het bloed onder je nagels halen omdat ze soms beter doorhebben dan volwassenen hoe de situatie in elkaar zit.En dit is de leeftijd dat ze daar misbruik van beginnen maken (ten voordele van zichzelf natuurlijk ;-))
Maar,ze kunnen ook zo lief zijn nu ,zorgzaam,behulpzaam enz...
IK ben aan het afdwalen zie ik .Ik wilde gewoon even vertellen dat Norah van de pampers af is en dat ik supertrots ben op mijn supergirl!

Thuiskomen

Afgelopen dinsdag reed ik naar huis vanuit Hasselt.Het verkeer was al redelijk druk en het was nog niet eens vollebak spitsuur.Veel gedoe met chauffeurs die blijkbaar gehaast waren om aan het rood licht te gaan staan op het kruispunt van de grote ring en de Kempische brug.Norah achterin die moe was ,ik die weer opgejaagd was (zoals zo dikwijls tegenwoordig),de radio stond op en ook daar kwam een hoop herrie uit.Het was kortom niet het gezelligste moment van de dag.Bon,aangezien ik nog effe voor het rood licht moest aanschuiven ben ik dan maar wat op de knoppekes van de radio beginnen duwen.Tot ik plots een stem hoorde die ik al heel lang niet meer gehoord had nml het gezellige stemgeluid van Willen Vermandere, de westvlaamse bard uit de Westhoek.IK heb hem als tiener heel veel gehoord.Hij was 1van de favoriete artiesten van mijn vader.Mijn zus was een jaar of tien toen ze de volledige Passendaleconcerten kon meezingen denk ik . Papa was een Westhoekfanaat met een grote passie voor die streek en wat zich daar tijdens WOI had afgespeeld. OP het einde van zijn leven heeft hij veel aan die muziek gehad en we hebben ook tijdens de begrafenismis een aantal nummers van Vermandere gedraaid.
Dus toen ik daar in de auto zat was het een gevoel van thuiskomen dat ik had.Plots waren alle zenuwen weg en ik voelde mij ,hoe zal ik het zeggen ...sereen.Voor het eerst sinds papa dood is voelde ik mij sereen bij het horen van die muziek.We hebben de muziek van zijn mis destijds op cd gezet voor zijn vrienden en sommige familieleden.Ik luisterde nooit naar die cd omdat ik er triestig van werd,opstandig ook een beetje.Alleen op de verjaardag van zijn overlijden luisterde ik soms naar Lay me low maar zelfs dat heb ik na Eva niet meer gedaan.
Het waren een paar heerlijke minuten toen in de auto,zelfs het verkeer rondom mij leek langzamer te gaan.Alles viel even op z'n plaats,alles van vroeger en de ervaringen met Eva,het was allemaal effe ok.

Eerste dansles

Wel ,hoe zal ik het zeggen ?Het was een verdeeld succes misschien.Vandaag is Norah voor het eerst naar de kleuterdansles gegaan ,ik dacht dat ze dat wel leuk zou vinden.Norah is namelijk heel veel aan het dansen .Niet moeilijk met een papa die eigenlijk wel muzikaal is (herman drumt,kan zingen en heeft een erg goed muzikaal gehoor).Wat de mama betreft ,ik heb geen van die drie dingen maar ik heb van kindsbeenaf gedanst.Eerst zo op mn eentje in de living,toen ik acht was heb ik een tijdje aan jazzballet gedaan .In mijn tienerjaren heb ik aan toneel gedaan en toen ik 22 was ben ik terug beginnen dansen(linedance en buikdans).OP het momet ligt het wel weer effe stil maar dat is tot ik mijn agende heb kunnen aanpassen zodat ik vrij ben om woensdagvoormiddag aan dansfit te doen.
Maar bon ,genoeg over Norah's mama en papa,even over de les zelf.Mooie zaal ,leuke juf ,niet teveel kindjes,vrolijke muziek ,dat zat dus snor.Norah was eigenlijk heel snel vertrokken ,geen gehang aan mijn been ,geen gepruil.K3 klonk door de luidsprekers en ze was weg.Lopen ,rennen ,vliegen,duiken ,vallen ,opstaa en weer doorgaan....daar kwam het op neer.Tot ze dus met Seppen een lichte frontale botsing aanging.Eventjes komen huilen en aan mama hangen ,ze was ondertussen ook al moe aan het worden ,haar goesting was over.Seppe was ondertussen weer vrolijk aan het meedoen en was zijn pijneke al vergeten.
Maar,MAAR MAAR TOEN .... zette de juf SAmson en Gert op.!!!
Norah legt haar handen over haar oren en begint hysterisch te brullen:"IK wil dat niet horeuuuunn!!!Godzijdank stond de muziek luid want anders was het nog erger geweest.Ikke buiten ,niks helpt,de mamas rond mij :"ooh ocharme dat vind ik erg,oooh".Die hadden dus niet door dat ze iets tegen de muziek had en het regelrechte aanstellerij was.ALs ik geen aandacht aan haar besteedde dan begon ze te kermen(remember Inge in jou voortuin de zondag?),ieeeie ieeie doet ze dan en dan sta ik op ontploffen.
Tegan mij zei ze dat ze dat nooit meer wilde gaan maar tegen herman was ze vrolijk bezig wat ze allemaal gedaan had,het genante deel liet ze weg,en dat ze zeker nog terug ging.Ze heeft al haar bewegingen staan voordoen in de spiegel hier.
ALs Norah zo een bui heeft,en die heeft ze dikwijls,dan weet ik gewoon niet wat doen.Niks helpt dan ,kwaadmaken niet ,negeren niet,lief toespreken niet .Ik zou dan het liefst in een holletje wegkruipen.Ik herken zulk gedrag niet,als kind was ik te verlegen denk ik om dat te doenen ik zie zelden andere kinderen zo doen.Doe ik iets fout ,is het haar karakter?Er it soms iets in haar waavan ik absoluut niet weet hoe ik het moet aanpakken.OP het moment is ze weer heel lief aan het spelen.Norah kan van het ene uiterste naar het andere gaan in no time.Heel vermoeiend moet ik zeggen.
Deze namiddag had ik haar dus graag op een raket naar Mars gezet maar nu zal ik haar maar gewoon gaan douchen en in bed stoppen zekers?
Groetjes van een momenteel onzekere mama

Sisters in pink

Mijn zus kreeg de vraag of ze wilde helpen op de expositie van "La vita e rosa" de creatieve uitspattingen van een stel bevriende dames.Ze hadden twee (jonge) meisjes nodig maar omdat mijn zus niet zo direct iemand kende die die avond beschikbaar was heb ik me vrijwillig aangeboden om te helpen.We zouden ons moeten verkleden in het rose en met borden rondwandelen waar gedichten op stonden.De verkleedspullen zouden we van de organisrende dames krijgen.Ik ben dan wel bijna dertig maar nog steeds gek genoeg om aan zoiets mee te doen.
De achtste was het dan zover.Zoë en ik hadden ons nog wat rose atributen aangeschaft omdat we vonden dat het nog roser kon.Helemaal opgesmukt met rose brillen,rose diamdeemkes met rose pluimpjes en handjes,een rose boa en rose kledij begaven we ons onder de mensen.Telkens als we dachten dat de tekst door iedereen gelezen was dan konden we die gaan verwisselen voor een andere.
We kregen vele uiteenlopende reacties.Positieve op onze uitrusting maar de gedichten werden niet door iedereen begrepen.Sommige mensen dachten dat we hen de hele avond hetzelfde tekstje onder de neus duwden en reageerden dan met een ietwat ongeduldig:'Jaja ,ik heb het al gelezen." ,andere mensen begrepen een leuke cartoon van gumbahh niet(weet niet of ik het juist schrijf) en nog andere zagen er het leuke wel van in.Veel variatie dus.
Zoë en ik amuseerden ons best maar aan de avond kwam ietwat een abrupt einde.Mijn zusje proefde van de dipsaus en daar bleek dus vis in te zitten .Diegene die Zoë kennen weten dat ze daar allergisch voor is .
We zijn dus snel maar naar Runkst gereden om daar haar pilletjes en puffer te halen .Ik herinner me Zoë's eerste allergische reactie op vis toen ze een baby was ,dat was géén prettig zicht.We waren alletwee dus een beetje zenuwachtig.Destijds werd gezegd dat ze er ook zou kunnen "uitgroeien" en de enige mogelijk om dat te weten is door terug vis te eten.Waar kan je dat beter doen dan op een tentoonstelling !? ;-)
Ze heeft uiteindelijk geen last gehad maar of dat wil zeggen dat ze nu terug vis kan verdragen ?Ik weet het niet ,daarvoor moeten ze testen doen in een ziekenhuis denk ik .
Maar bon,alles is goed afgelopen en la vita bleef die avond rosa. :-)

Slaap kindje slaap

Dit blogje had ik gisteren al willen schrijven maar het is er niet van gekomen.Gisteren wist ik onmiddellijk wat ik wilde neerpennen .Het onderwerp maakte mij immers wakker om 5u15 in de ochtend of moet ik zeggen nacht?
Dit schrijfseltje gaat dus over Norah en haar grillige slaappatroon.
Vanaf dag 1 is Norah een onrustige slaapster want zoals zovele pasgeborenen verwisselde ze dag en nacht .Toen ze negen weken was sliep ze plots door.Ik herinner me dat het de nacht was net voor ik terug moest gaan werken en dat ik ben opgestaan omdat ik haar niet op haar gewone uur hoorde.Ik was ongerust en ben toen even gaan kijken of alles inorde was.Dat doorslapen heeft ze volgehouden tot ze 4 maanden was maar daarna vond ze het weer toffer om mama en papa te laten rondhollen 's nachts.Uiteindelijk ,na vanalles zelf geprobeerd te hebben,zijn we naar een kinderarts gegaan.Daar kwamen we buiten met de raad om haar te laten schreeuwen en absoluut niet te gaan kijken .Zelfs niet terwijl ze sliep om haar dekentje terug over haar te leggen ofzo.Dat experiment leverde exorcistische toestanden op maar na een paar nachten op onze tanden bijten sliep ze door.Nou ja,ze werd nog steeds wakker rond zes uur maar ik kon wel een hele nacht in mijn bed liggen zonder op te staan.Dat was een ongekende luxe.
Naarmate ze wat ouder werd sliep ze ook wat langer ,ze verlengde haar schoonheidslaap tot een uur of 7 en bij Mia zelfs tot half acht.
Haar slaappatroon werd terug grilliger toen vorig jaar voor het eerst naar school ging.Plost wilde ze niet meer slapen in de namiddag met als gevolg dat ze toch indommelde als ze onderweg van school naar huis in de auto zat.Langzaamaan begon haar nachtrust te verschuiven .Ze viel in slaap rond vijf uur en werd wakker om vijf uur 's ochtends.Ik kon haar pyama aandoen ,haren kammen ,met een nat washandje door haar gezicht ,nagels knippen enz zonder dat ze wakker werd.Maar om vijf uur was ze dan wel helemaal fit.Hoe mama en papa zich voelden is een heel ander verhaal.Telkens er een schoolvakantie was lukte het me om haar terug op het goede spoor te krijgen maar eens ze terug moest naar school was dat weer om zeep.
De laatste twee maanden ging het heel goed en voor het eerst sinds lang voeld ik mij weer een beetje uitgerust maar sinds 2 september zitten we dus weer op het verkeerde spoor.Ze is vanaf vorige afgelopen zaterdag terug tussen 5 en 6 wakker .
IK weet dat er ook kindjes zijn die wel lang slapen ,Norah heeft in de afgelopen vakantie voor het eerst in haar leven tot 9 uur geslapen.
3.5 jaar van chronisch slaaptekort kruipt wel in je koude kleren.Het heeft effect op je gezondheid ,op je werk,op je relatie en op je huishouden,op je sociale leven en ook op je humeur.Ik ben allang gestopt met fulltime te werken,dat kan ik gewoonweg niet(petje af voor diegenen die het wel kunnnen) en om aan linedance en buikdans te doen heb ik meestal geen energie meer.
Maar ik hoor ook van anderen ,mensen met oudere kinderen ,dat het wel gaat beteren.Intussentijd doen we alles op het gemakske :-)

Hot lips

Hot lips,misschien is dat de nieuwe bijnaam die ik Norah moet geven ,screamqueen is passé.
Ik moest voor een paar spullen in de stad zijn en was even langs mijn zus(je) gegaan met de vraag of ze niet mee wilde.Met ons drietjes trekken we dus richting Hoogstraat(voor de niet-Hasselaren is dat de Koning Albertstraat)ook wel bekend al de Neuestroat.In de Hema gaat alles nog prima maar eens we in de Mexx zijn lukt het Norah om languit onder een rek met kleding te vallen,resultaat :brullen.Aan de overkant van de straat flikt ze het nog eens.Heel de Zara davert op haar grondvesten en mijn trommelvlies springt nét niet.Norah gaat voor de tweede keer op haar gezicht ,deze keer met bloed.Ze is door haar lip gevallen .De zwelling laat niet op zich wachten ,het bloed ook niet (hoewel dat al bij al nog meeviel)Een behulpzame mevrouw schiet naar ons toe(blijkt een arts te zijn ) en checkt Norah of er niets ernstigs is.Ze raadde ons toch aan om even een foto van de tanden te laten nemen gezien de smak die ze maakte.Ik vraag me af of er tandartsen zijn die met een abonnement werken want aan dit tempo heb ik een 10-beurtenkaart nodig denk ik .Op 1 september maakte ons Norahke haar entree op school door languit op de speelplaats de grond op te gaan en diezelfde dag herhaalde ze dat nog eens toen ze 's middags boterhammetjes bij Bibi ging eten.Nu loopt ze dus rond met twee kapotte knieen , een dikke lip en benen vol schrammen.
Maar goed, de rest van de dag is ze vandaag dan toch zonder verdere kleerscheuren doorgekomen .Ik ben toch een gekke mie hé ,zegt ze dan en dat kan ik alleen maar beamen :-)

Klaar!

Vandaag heeft Herman de buitengevel van onze vernieuwde bijbouw afgewerkt.De laatste drie maanden heeft hij telkens het weer het toeliet(augustus was dus gene vette)een paar rijtjes gevoegd .Het is weer een stap vooruit in de verbouwingen aan ons huis.We zijn in totaal al 4 jaar bezig met deze opfrisbeurt.Hoewel "opfrisbeurt" misschien een beetje eufemistisch uitgedrukt is.Het huis dateert van 1904 en het comfort was dus niet van deze tijd.Er was geen riolering,geen fundering,de schouwen stonden op instorten en de helft van de boven-en benedenverdieping was totaal onbewoonbaar,de buitenmuren hadden amper nog cement tussen de voegen ,er is 1 mazoutkachel en 1 aardgaskachel als verwarming .Hier en daar staat er nog een origineel venster in (lees:rot hout en flinterdunne beglazing)dat alle kou ,vocht en tocht even vlot binnenlaat als een kapot vliegenraam.Soms ,als we het stof weer tussen de boterham vinden ,er weer een pak facturen liggen te wachten en er onvoorziene tegenslagen zijn zoals instortende muren enz ,dan zien we het allemaal even niet zitten. Hadden we dit geweten dan waren we eens goed op vakantie gegaan denken we dan .
Maar wanneer we zoals vandaag iets hebben kunnen afwerken dan krijgen we een kleine boost en dan kunnen we weer verder :-)

Besmet!

Het is zo ver.Ik heb het te pakken ,het gevreesde blogvirus.Ik wist dat bloggen besmettelijk was en nu is het zover.De aansteker?Wie anders dan Annouk .Ze heeft al een paar mensen uit haar vriendenkring aangestoken en mij nu dus ook.Vanaf nu zal Herman dus niet veel meer aan mij hebben .Ik heb immers die onweerstaanbare drang om achter de computer te zitten ,ik MOETgewoon kijken naar de blogs van mijn lotgenoten.
Ik had gedacht dat ik er aan zou ontsnappen maar helaas.Vanaf nu heb ik dus een virtueel dagboekje om mijn maffe gedachten ,alledaagse gebeurtenissen , enfin zowat alles wat in mij opkomt waarschijnlijk , neer te schrijven.
Maar het meest zullen mijn dochters,Norah en Eva, mijn ventje en mijn passie voor honden aan bod komen .
Schrijf gerust iets neer in mijn blog ,ik vind het leuk om te zien wie er allemaal deelgenoot is van mijn gedachtenkronkels.
Groeten ,
Sarah