Zoals vele onder jullie wel weten ben ik een echte hondengek.Ik ben iemand die vele dingen graag doe en interessant vind toch,niks is zo plezant als met honden bezig zijn .
Van kindsbeen af heb ik altijd met honden onder 1 dak gewoond.De eerste hond die ik mij herinner was Sacko ,een schat van een Duitse Herder.Hij was de hond van Tante Tien ,de zus van mijn grootmoeder en hij was veruit de normaalste van de hele familie.Toen ik een jaar of vijf was kwamen Bell,Tess en bij mijn ma Chidley mijn jeugdige leventje verrijken.Als ik terugdenk aan mijn jeugd dan spelen ze er toch een belangrijke rol in .Ze waren immers altijd in de buurt ,als je verdrietig was, als je aan het spelen was.Ze hebben dikwijls deel uitgemaakt van het decor waar mijn Barbies hun dolle avonturen beleefden en soms werden ze zelf ook verkleed.Het waren echte loebassen,ze vonden alles prima.
De wandelingen op Herckenrode(we woonden toen nog in de Larestraat) waren zalig.Toen Bell oud werd en niet meer zo goed meekon namen we de bolderkar mee ,als ze moe was ging ze in de kar zitten en wij trokken haar dan verder.
In mijn tienerjaren zijn we dan veel bezig geweest met blindegeleidehonden .Ik leerde toen dat een hond nog zoveel meer voor een mens kan zijn dan een speelkameraadje.In die periode is de passie echt serieus geworden.Ik leerde enorm veel bij,mocht demonstraties geven met een demo-geleidehond en stond op het punt om de opleiding tot blindegeleidehondinstructeur te gaan volgen (maar dat is nog een ander en heel lang verhaal).
Via een paar omwegen ben ik dan uiteindelijk de cursus hondentrimmen gaan volgen en heb zo een 7.5 jaar geleden mijn eigen salon gestart.
Maar sinds ik in Zonhoven woon heb ik dus geen honden meer.Ik heb toen ik naar hier verhuisde mijn drie loebassen bij mijn ma moeten laten .Ze waren al oud,het waren echte zetelhonden en eentje ervan had ook nog serieuse epilepsie.Mijn ma en Roger wilden hen ook niet missen.Herman en ik werkten beide fulltime en waren de hele dag van huis.IK wilde die beestjes zo een grondige verandering in hun leven besparen .Oude bomen verplant je immers niet zomaar.IK ging nog steeds met ze naar de dierenarts, naar de hondenkapper ;-) en lange wandelingen maken enz... Alleen woonden ze niet bij mij .
Vorig jaar zijn er dan twee van de drie gestorven ,eentje in maart en eentje enkele weken na Eva.Het had op geen slechter moment kunnen gebeuren .Nogal impulsief ben ik een mishandelde spaanse windhond gaan adopteren om haar vervolgens na twee dagen terug te brengen .Het lag niet aan de hond maar aan mij .Ik had een beetje op me in laten praten ;de hond was al tien jaar en niemand zou haar nog willen .Ik ging binnen om een jonge reu te gaan halen en kwam buiten met een loopse teef van tien jaar.
Ik was toen niet sterk genoeg om van mijn hart een steen te maken en naar mijn verstand te luisteren.Het is immers geen goed idee om een getraumatiseerde hond bij een getraumatiseerde persoon te zetten.Ergens dacht ik toen dat als ik die hond kon redden dat ik mezelf dan ook zou kunnen redden (voer voor psychologen).ALs je net je dochter hebt verloren dan denk je niet erg helder en neem je dus best niet van die belangrijke beslissingen .
Maar goed,we zijn nu een dik jaar verder .Het afgelopen half jaar heb ik contact gehad met een fokker van Zwitserse Herders.
We gaan een pupje nemen dat in samenspraak met de kweker bij ons past.We hebben een koppel gekozen dat mooie,lieve en gezonde pups op de wereld zal zetten .Er is echter 1 probleempje.Er is een nestje geboren dat aan alle eisen voldoet maar dat niet van ons uitverkoren ouderpaar is.IK mag een pup hebben van dat nestje als ik wil .Zo ja ,dan hebben we er in november een gezinslid bij .Wachten we op "ons stel" dan zijn we in januari een pup rijker.Het is dus heel verleidelijk om ja te zeggen tegen dat pupje dat nu geboren is maar ik ben vorig jaar nog niet vergeten en ik wil zeker zijn dat ik de juiste keuze maak.Beide ouderparen hebben de juiste papieren en dat maakt het zo moeilijk om te kiezen .Alle honden zijn te zien op beautifulwhiteangel.
Hoe dan ook ,binnekort zie je mij met een witte schaduw achter me aan :-)
6 opmerkingen:
Honden zijn fantastisch, he. Ook ik ben groot geworden met honden. Een cocker spaniel en een (bijzonder mooie) teckel. Die teckel kreeg ik toen ik vijf jaar was, en is gestorven toen ik 22 was. Ik kende dat beestje al mijn hele leven, je kan je wel voorstellen hoe ik me voelde toen hij stierf.
Toen Ruben en ik dan zijn gaan samenwonen, 1maand nadat Toby(mijn hond) gestorven is, zijn we maar overgeschakeld op katten. Aangezien wij ook de hele dag van huis zijn, een kat trekt haar plan.
Ik zie dat je in de Larestraat gewoond hebt, dan heb je toch wel erg kort bij mij gewoond. Ik woon hier al mijn hele leven in Kuringen, op 2 jaar na in de Heilig-Hart wijk. En nu zitten we dus terug in onze roots, de diepstraat.
De wereld is klein he!Mijn pa en Mia hebben ongeveer zeven jaar in de Larestraat gewoond op nr 31.Mijn ma woont in de Heilig HArtwijk en ik heb daar van m'n 5de tot m'n 23ste gewoond.Ik ben er niet zeker van maar ik denk dat ik gedurende een jaar of twee met Ruben in de klas heb gezeten op het Lyceum.Ik zal bij mijn ma eens in de kast duiken om naar een klasfoto te zoeken.We zijn dus precies wel altijd in elkaars buurt geweest zonder dat we het wisten.Jammer dat we pas elkaar nu op deze manier moeten leren kennen via Nette en Eva.
Je hebt gelijk, honden zijn het helemaal! Spijtig genoeg moest ik, omwille van mijn allergie, voor een kat kiezen. Maar Findus is gelukkig quite an entertainer :-)
Inderdaad!Hij is een kater met de mentaliteit van een Boxer.
oeh ik wil die knuffie duffie eens komen vastpakken! Maar wacht toch maar tot na januari ... lijkt me het beste maar ik snap dat het moeilijk is.
hihi, heb ik in mijn groot domein binnenkort ook nen hond nodig ;o) ?! Neeeh even geen huisdieren voor mij, 3 kids en nen (te) vaak uithuizige husband is genoeg!
En waarom lijkt je dat het beste als ik vragen mag Annouk?
Een reactie posten