Je wordt ouder mama!

Je wordt ouder mama ,geef het maar toe
Je bent nog snel maar ook eerder moe. (Peter Koelewijn)

Omdat sommige ongeduldig worden(hè Annouk) kruip ik nog maar eens achter de computer.Mijne strijk ligt hier hartverscheurend op mij te roepen dat ik teweinig aandacht aan haar besteed maar foert...dat ik not much of a housewife was wist ik al.
Een blogje over ouder worden dus.Hoewel ik in de ogen van oudere mensen nog maar pas kom piepen .Meestal antwoord ik dan dat ik inderdaad nog steeds jong ben maar toch niet meer piep.
OP 4.5 maand van mijn dertigste verjaardag ben ik er toch wel mee bezig,met het verstijken van de tijd.Ik krijg een nieuwe voordeur en daar hoort onvermijdelijk ook enige zelfreflectie en een terugblik op de afgelopen 30 jaar bij.
Oke,de eerste drie jaar van mijn leventje zijn me vreemd,de daaropvolgende jaartjes liggen ook al redelijk ver in mijn geheugen (maar dat schijnt wel inorde te komen als je 80 bent) en mijn tienerjaren daar vond ik geen bal aan.
Zoe's 18de verjaardag heeft me daar nog eens aan doen terug denken .IK heb mijn teens een beetje overgeslagen.Ik was toen vooral bezig met blindgeleidehonden en bijlessen wiskunde krijgen.OP stap gaan mocht ik niet want ik moest op het Assepoesteruur thuis zijn en geen minuut later.De kans dat de lokale prins dan bij je thuis komt omdat je een schoentje in zijn kasteel hebt laten liggen is dus bijzonder klein.Legerbottines vallen nu ook niet zo gemakkelijk uit moet ik zeggen.Maargoed,mijn teens speelden zich af ten tijde van Nirvana en andere ongewassen uitziende groepen ,de zogenaamde grungeperiode .Ik liep rond in legerbotten ,een arafatsjaal en een bont geruite duffelcoat met daaronder meestal zwarte kledij.Dat heb ik toch het grootste deel van mijn humaniorabestaan volgehouden .Eerlijk gezegd,tot op heden heb ik nog nooit in mijn leven op hakken en een in kort rokje rondgelopen (tot grote spijt van Herman) en ik zie het ook niet gebeuren in de toekomst.IK had naar mijn gevoel weinig gemeen met mijn klasgenoten ,misschien had ik toch maar moeten doorzetten en naar het pikoh gegaan zijn ?Ik ben niet verder dan info halen geraakt.Toen ik en mijn ma zagen dat ik 5 uur wiskunde zou krijgen wisten we genoeg ,ik heb namelijk de eer om linksgerichtheid te hebben dat zich onder andere uit in een vorm van dyscalculie maar dat is weer een blogje op zich.
Het volgende hoofdstuk,mijn jaren als twintiger,is een ander paar mouwen .Na de steeds zichzelf herhalende tienerjaren was het nu blijkbaar tijd voor het" echte leven ".Ik was amper van het middelbaar af en de onvoorspelbaarheid diende zich al aan .De door mij gekozen "studierichting" kon niet doorgaan .Het spannende was dat dat nieuws zich aandiende twee weken voor het nieuwe schooljaar zou starten .Uiteindelijk dan maar beslist van zelfstandige te worden ,ik doe nu eenmaal graag mijn goesting,onertussen was papa ziek geworden en had ik mijn oog op Herman laten vallen .Dat waren zeer hectische en emotionele jaren.Zes dagen op zeven werken in het trimsalon ,als Mia ging werken ging ik bij Zoe en papa slapen ,ik had drie honden die ik ook moest soigneren en ondertussen kwam Herman steeds meer in beeld.
Kort na papa's overlijden zijn Herman en ik een koppel geworden en gaan samenwonen .
Na twee jaar was ik dan plots mama.Hoewel je negen maanden de tijd hebt om aan het idee te wennen was het toch een hele shock.Plots was er een generatie na mij .De vorige (papa en bompa Jules) waren nog niet zolang weggevallen en nu was ik van onze tak de oudste Somers.Dat was een heel vreemd gevoel ,het gevoel van de volgende te zijn .
Vervolgens mijn tweede zwangerschap en het verlies van Eva,de generatie na mij.Nu begint het onbeschrijfelijk te worden .Ik hou mijn hart vast voor wat nog komen gaat.Na Norah voelde ik mij kind-af,na Eva voel ik mij stokoud.Ik kreeg op enkele uren een dosis levenservaring die voor sommige mensen zonder twijfel te hoog is of die de meeste mensen gelukkig voor hen) nooit krijgen.
Enkele maanden geleden was ik op een schoolreunie aan het praten met een oude kameraad van mij .Hij stond met zijn mond vol tanden nadat ik wat over mijn afgelopen tien jaar had verteld.Het ergste wat hij had meegemaakt was misschien een eens slechte dag op het werk zei hij met lichte verbijstering.
Mentaal heb ik dus het gevoel van heel snel een stuk ouder geworden te zijn en dat vind ik niet erg maar stilletjesaan begin ik ook fysiek veranderingen te voelen.
Ik ben 2 kinderen op de wereld gezet en dat kan ik niet verstoppen ,kijk maar eens naar mijn heupen ;-)
de eerste grijze haren zijn verschenen en daar ben ik eigenlijk toch een beetje trots op.Wat mij wel op m'n zenuwen werkt is mijn fysieke conditie,rapper moe zijn ,langzamer recuperen ,ik voel dat ik niet meer zo sterk en fit ben als pakweg 8 jaar geleden .OP het verrassingfeestje van Zoe moest ik me een beetje inhouden .Sommige kenden mij niet en Mia stelde me dan voor:"Dat is Sarah , de zus van Zoe."
"Ja":wilde ik dan zeggen :"de ouwe ,dikke :-) aangenaam! Of ja ,de lelijke van de twee.
LOL ,nu lig ik zelf in een deuk ! (LOL= laughing out loud)
Maar bon,ik doe nu terug iets aan mijn conditie en dat heb ik geweten ook.Sinds mijn eerste dansfitles van afgelopen woensdag loop ik kreupel door het huis.Ik had mij helemaal gegeven met als gevolg dat ik een paar spiertjes(durf niet spieren zeggen ) wat overbelast heb .Tja ,dat zijn de geneuchten van bijna dertig zijn zeker?
Gelukkig staat er op gek zijn geen leeftijd :-) en kan ik dus rustig verdergaan met mijn maffe zelf te zijn .Zoals mijn lijflied in het vijfde middelbaar zei (ik ben er nog steeds trouw aan ) :
Soms ben ik wat psychotisch,neurotisch ,chaotisch ,labiel en neogotisch maar vandaag ben ik dat niet.
IK ben vandaag zo vrolijk ,zo vrolijk ,zo vrolijk ...(Herman van Veen)
Nu ga ik dus strijken !
Ciao!
PSffotootjes volgen nog!