Eerste dansles

Wel ,hoe zal ik het zeggen ?Het was een verdeeld succes misschien.Vandaag is Norah voor het eerst naar de kleuterdansles gegaan ,ik dacht dat ze dat wel leuk zou vinden.Norah is namelijk heel veel aan het dansen .Niet moeilijk met een papa die eigenlijk wel muzikaal is (herman drumt,kan zingen en heeft een erg goed muzikaal gehoor).Wat de mama betreft ,ik heb geen van die drie dingen maar ik heb van kindsbeenaf gedanst.Eerst zo op mn eentje in de living,toen ik acht was heb ik een tijdje aan jazzballet gedaan .In mijn tienerjaren heb ik aan toneel gedaan en toen ik 22 was ben ik terug beginnen dansen(linedance en buikdans).OP het momet ligt het wel weer effe stil maar dat is tot ik mijn agende heb kunnen aanpassen zodat ik vrij ben om woensdagvoormiddag aan dansfit te doen.
Maar bon ,genoeg over Norah's mama en papa,even over de les zelf.Mooie zaal ,leuke juf ,niet teveel kindjes,vrolijke muziek ,dat zat dus snor.Norah was eigenlijk heel snel vertrokken ,geen gehang aan mijn been ,geen gepruil.K3 klonk door de luidsprekers en ze was weg.Lopen ,rennen ,vliegen,duiken ,vallen ,opstaa en weer doorgaan....daar kwam het op neer.Tot ze dus met Seppen een lichte frontale botsing aanging.Eventjes komen huilen en aan mama hangen ,ze was ondertussen ook al moe aan het worden ,haar goesting was over.Seppe was ondertussen weer vrolijk aan het meedoen en was zijn pijneke al vergeten.
Maar,MAAR MAAR TOEN .... zette de juf SAmson en Gert op.!!!
Norah legt haar handen over haar oren en begint hysterisch te brullen:"IK wil dat niet horeuuuunn!!!Godzijdank stond de muziek luid want anders was het nog erger geweest.Ikke buiten ,niks helpt,de mamas rond mij :"ooh ocharme dat vind ik erg,oooh".Die hadden dus niet door dat ze iets tegen de muziek had en het regelrechte aanstellerij was.ALs ik geen aandacht aan haar besteedde dan begon ze te kermen(remember Inge in jou voortuin de zondag?),ieeeie ieeie doet ze dan en dan sta ik op ontploffen.
Tegan mij zei ze dat ze dat nooit meer wilde gaan maar tegen herman was ze vrolijk bezig wat ze allemaal gedaan had,het genante deel liet ze weg,en dat ze zeker nog terug ging.Ze heeft al haar bewegingen staan voordoen in de spiegel hier.
ALs Norah zo een bui heeft,en die heeft ze dikwijls,dan weet ik gewoon niet wat doen.Niks helpt dan ,kwaadmaken niet ,negeren niet,lief toespreken niet .Ik zou dan het liefst in een holletje wegkruipen.Ik herken zulk gedrag niet,als kind was ik te verlegen denk ik om dat te doenen ik zie zelden andere kinderen zo doen.Doe ik iets fout ,is het haar karakter?Er it soms iets in haar waavan ik absoluut niet weet hoe ik het moet aanpakken.OP het moment is ze weer heel lief aan het spelen.Norah kan van het ene uiterste naar het andere gaan in no time.Heel vermoeiend moet ik zeggen.
Deze namiddag had ik haar dus graag op een raket naar Mars gezet maar nu zal ik haar maar gewoon gaan douchen en in bed stoppen zekers?
Groetjes van een momenteel onzekere mama