Weken heb ik gewacht om het hier het nieuws neer te schrijven en nu ik het dan eindelijk kan is het niet meer hetgene is wilde zeggen .
Ik kon hier trots komen melden dat ik zwanger was maar de natuur heeft anders beslist.Gisterenochtend heb ik een miskraam gehad na een zwangerschap van 9 weken en 5 dagen.
Ik was weer eens zwanger samen met nog twee anderen uit mijn familie maar blijkbaar heb ik weer aan het kortste eind getrokken .Vandaag 1 dag later begint het allemaal door te dringen en nu ben ik een stuk somberder en triester dan gisteren .Toen wilde het nog niet echt doordringen .Ik was vollebak aan het werk ,heb het vruchtje voelen afkomen en heb daarna gewoon doorgewerkt.
Ik moet toegeven dat de impact zowel fysiek als mentaal kleiner is dan bij Eva .Wat ik altijd al dacht ivm het vergelijken van de twee is dus waar.Hoe verder je bent ,hoe erger.
Maar het neemt niet weg dat ik nu terug een stap achteruit in het hele verwerking .deze zwangerschap zorgde ervoor dat ik het niet zo moeilijk meer had met mijn zwangere medemens .Logisch ,de confrontatie met je eigen nieuwe zwangerschap is groter dan met die van een ander.De roze wolk was afwezig en het voelde allemaal heel dubbel aan maar stilletjesaan begon het vertrouwen toch te groeien . Gisteren hebben we dan dit kleine wezentje begraven in een doosje bij Eva's gedenksteentje .Hoe klein het ook is ,het was mijn derde buikbewonertje en het verdient respect en een plaatsje in mijn herinneringen .
Annouk en Inge hebben in mijn plaats op de roze wolk gezeten en ze hebben dat goed gedaan .Ik wil hen ook bedanken voor de lieve berichtjes en telefoontjes.Annouk ,bedankt voor het checken van mijn zwangerschapstest toen ik mijn ogen niet kon geloven :-)
Vandaag moet ik nog werken en dan ben ik een paar dagen vrij .Woensdag terug naar de gynaecologe om te zien of alles weg is of dat het toch nog een curretage gaat worden .IK hoop dat ze me dat kunnen besparen en ook dat het niet weer een heel jaar gaat duren eer we terug zwanger zijn .
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
En ik ben gisteren keihard met mijn smikkel van de roze wolk afgedonderd... Vreselijk vind ik het weer...
Sterkte!
Dikke knuffel, Inge
Ja meid ... allemaal heel moeilijk.
Ergens had ik gisteren ineens spijt van mijn enthousiaste, mysterieuze surfersblogje van november. Aan de andere kant verdient deze zwangerschap, dit buikbewonertje, evenzeer als een ander zijn annecdotes en zijn herinneringen!
Een hele dikke knuffel, Annouk
Ik heb op het forum al gezegd hoe erg ik het voor je vind, maar ik doe het hier nog eens. Het is inderdaad niet zoals bij Eva, maar zoals je zegt het verdient evenzeer een plaatsje.
Veel sterkte en een dikke knuffel,
Ik vind het trouwens heel fijn dat je het vruchtje begraven hebt op Eva haar plaatsje. Als je het mee naar het ziekenhuis had genomen, tja, dan weet je wel waar het terechtgekomen was he...
Sarah,
Je vroeg reacties van diegenen die hier meelazen. Wel, ik lees hier al eventjes mee, ben er een beetje ingerold door Inge's blogje. En heb dan jullie allemaal leren kennen.
Ik vind het zalig om jullie belevenissen te volgen, ook omdat jullie ook kinderen hebben van ongeveer dezelfde leeftijd als mijn Marie (4).
Wat kan ik zeggen als reactie op je miskraam? Niets, denk ik want ik heb het zelf nog niet meegemaakt en ben nu 29 weken zwanger van ons zoontje. Dit zal je zeker niet troosten, weer eentje zwanger en ik niet ... Maar via de internet highway stuur ik je een warme knuffel die al mijn troostende woorden moet duidelijk maken. Sterkte en geef niet op.
Ik wens je een nieuw jaar zó bijzonder met telkens weer een nieuw wonder.
Groetjes,
Sabine
Dank je wel allemaal voor de lieve woorden .Vinke en Sabine ,ik ken jullie niet persoonlijk ,bedankt voor jullie woorden ,ze doen deugd!
Een reactie posten