125 jaar Koninklijk Lyceum

Gisteren was de grote dag voor Norah dan aangebroken .Maanden hebben ze moeten repeteren en gisteren mochten ze dan eindelijk op het grote podium gaan optreden .Vorig jaar hadden ze de musical Spooky al eens mogen opvoeren in het CCH en dat was toen een groot succes.Dit jaar stond alles in het teken van het 125 jarige bestaan van de school.
Norah was er helemaal klaar voor,van 8 uur 's ochtends was ze al aan het vragen we nog niet moesten vertrekken .We moesten pas om 13 u in het CCh zijn maar als je al op bent van 5 uur 's ochtends is dat extra lang wachten natuurlijk.
Toen we haar dan op het gewenste uur deponeerden bij de juffen was Norah eigenlijk al erg moe.De drukte en chaos(iets waar ze niet tegen kan) maakten haar overstuur en ik zag haar enthousiasme van voordien wegsmelten als sneeuw voor de zon .
Maar goed,1 van de juffen ontfermde zich over haar .
Om 15u was iedereen er Mia en Zoe,mijn ma en een zus van Herman met man en zoon.De voorsteling zelf was erg mooi .Ze hadden veel werk gemaakt van de kostuums en het decor.Ik vond het veel mooier dan vorig jaar.Als eerste kwamen de kleutertjes aan de beurt,hun gedeelte nam het eerste uur in beslag en het thema was"De kabouters gaan op wereldreis".Zoals de titel al laat vermoeden was er een hoog kabouter Plop gehalte maar ik zeg het nog eens,het was zeer mooi.Leuk vond ik dat dit jaar de kleintjes een apart gedeelte hadden .Vorig jaar werden ze er zo en beetje tussen gewurmd.
Wat ik wel jammer vond ,we hebben Norah dus niet kunnen herkennen tussen de anderen .Met z'n achten hebben naar haar zitten zoeken maar we hebben haar er niet kunnen uithalen .Ok,het was redelijk donker,veel speelde zich af in een bos,en ze zagen er allemaal als kabouters uit maar toch ,ehet is wel raar dat je je eigen kind er niet uit kan pikken .
Tegen het einde van het eerste uur was ik helemaal met het idee weg dat Norah niet had meegedaan .Diegenen die Norah kennen weten dat ze erg koppig kan zijn en gezien haar plotse switch in humeur toen ik haar enkele uurtjes eerder afzette kon het best zijn dat ze weigerde om nog mee te doen .Ik zou er niet van opgekeken hebben als het zo was gegaan .
Deel 2 was dan voor de kinderen van het lagere onderwijs.1 grote uitschieter werd gebracht door het 6de leerjaar.Zij beelden het liedje Catootje ging naar de botermarkt uit .De hele zaal ging plat van het lachen ,mede door de "zangkwaliteiten" van de leerlingen en door de erg goede(en grappige )prestatie van een van de jongens .Hij alleen maakte het al de moeite om de dvd aan te kopen :-)
Het was dus een zeer geslaagde voorstelling ,wel jammer dat de mannen van het geluid er zo een potje van gemaakt hebben .Boehoe voor de mannen van het geluid!!
Binnenkort zou het op TV Limburg komen misschien dat ik Norah dus toch nog ga kunnen zien :-)
Vlak voor de voorstelling begon zijn we ook nog een blik gaan werpen op de tentoonstelling over 125 jaar Lyceum.Dat stelde dus niks voor.Wat knutselwerkjes van de kleuters en een stuk of 5 foto's uit de oude doos en dat was het.Geen oude klasfoto's ,geen geschiedenis over het onstaan van de school of de evolutie ervan .De directrice heeft wel effe gezegd dat de school twee wereldoorlogen en een brand doorstond maar daar wilde ze geen tijd aan verspillen zei ze tijdens haar "speech"voor de aanvang van de voorstelling.
Ik heb wel mijn bomma teruggevonden op een foto.Ze heeft daar les gegeven en veel van mijn vrouwelijke familieleden en leerkrachten hebben les van haar gekregen .Op die manier heb ik dus wel al veel oude foto's gezien en verhalen gehoord.1 van de meest gezegde zinnen tegen mij zijn :"Van uw oma heb ik nog les gekregen !"
Mijn bomma was nogal een een geval apart maar lesgeven was haar lust en leven .Ik heb niet geweten dat ze lesgaf,ze was al op pensioen toen ik geboren werd,maar toch heb ik haar altijd als een leerkracht gezien meer zelfs dan als oma.Ik had dus een kleine link gevonden op de tentoonstelling maar ik kan me voorstellen dat vele mensen er helemaal niks herkenbaars in terugvonden .Jammer eigenlijk.
Maar goed,het was een geslaagde namiddag,het drankje in het Theatercafe hebben we maar overgeslagen wegens veel te druk (hé Inge) en Norah was content want die had Jules ,de klaspop mogen meenemen als troost voor de ondertussen gevallen traantjes.