Eerste keer

Dit was de week van "de eerste keer...."

De eerste keer - met Finn op de bus
- Norah's eerste rapportje
- mijn eerste bezoek aan een psycholoog/psychiater
- eerste keer met Finn op een roltrap!

Maandagnamiddag was ik vrij en ik vond dat het hoogtijd was dat Finn eens een busrit maakte.We hebben de dichtsbijzijnde halte de bus genomen en zijn zo naar Hasselt geredn .We hadden een vrouwelijke buschaffeur die het lachen niet had uitgevonden .Zelfs geen glimlach of een knikje kon er van af.OP het Kolonel Dusartplein zijn we dan afgestapt.Miss Glimlach was gehaast precies.Een bende jeugd stapte op en een meneer en ik hadden de kans niet om af te stappen (tegenwoordig leert de jeugd niet meer een stapje opzij te zetten voor medepassagiers).Dus, deuren toe en madam wilde vertrekken .Gelukkig kan "de jeugd " wel een grote mond opzetten en ze gilden uit volle borst dat de bus moest stoppen .Bus stopt ,meneer spring eruit en bus maakt aanstalten om verder te rijden .Opnieuw gegil , bus stopt Sarah pakt hare Zwitserse Herder onder de arm en maakt dat ze weg is.

DInsdag kwam Norah thuis met een eerste groeirapport.Juf Els van de turnles geeft een evaluatie mee van een aantal motorsische en sociale vaardigheden .De quotering gaat van minder goed,goed tot zeer goed.
Norah had alleen moaar goede en zeer goede quoteringen .Mama fier natuurlijk en van Bibi heeft ze 2 euro gehad om in de spaarpot te steken .

Mijn eerste consult bij de psych was dubbel.Ik had er al een tijd naar uitgekeken.Sinds januari voel ik me erg slecht.Ik ga niet in details treden maar ik was toe aan wat raad van een professional.Nou ja dat viel tegen .Mijn eerste "one flew over the cuckoo's nest ervaring ging samengevat als volgt.
Na tien minuten in haar gesprekskamer zei ze me dat het beter zou zijn om Eva uit te strooien .Sorry maar dat zijn mijn zaken .Ik voelde me opslag een freak ,zo iemand die niet kan loslaten en op een ongezonde manier haar kind probeert levend te houden .
"Dus jij zit met een urne in je huis?" :vroeg ze.Ja ,so what.Is dat raar?Elke kerk heeft een relikwie waar mensen bidden ,voor knielen en kussen .Is dat dan niet raar, de verafgoding van een vingerkootje of een neusbeentje van 1 of andere zogenaamde heilige uit een ver verleden die je niet eens persoonlijk kent.Ik bid,kniel en kus die urne niet,ik veeg daar af en toe stof over .
Het is maar hoe je het bekijkt zeker.
Bon ,na een uurtje kwam ik buiten met de mededeling dat ik een depressie had,pillen moet pakken (antidepres.) ,anticonceptie moet nemen , zwanger worden is niet zo een geschikt moment nu want ik heb tijd voor mezelf nodig,dat ik best een poos zou stoppen met werken en dat ik wekelijks op gesprek moet bij een psychologe.
Ze had me nog niks verteld dat ik zelf niet wist en ik verliet dus niks wijzer en teluergersteld de kamer , moe en suf van het praten .Ik heb een aangeboren wantrouwen naar dit soort mensen .Daarmee dat het zolang duurde eer ik die stap heb willen zetten .Jammer genoeg heeft dit gesprek hier geen verandering in gebracht en die pillen ,die kan ze zelf pakken .
Aangzien ,de mentaal verwarde mens die voor mij een afspraak had te laat was stond ik een half uur later dan voorzien terug op straat.Dat was haasten voor de volgende halte ,de kapper.Na de hersenspoeling volgde de kleurspoeling.Een bezoekje aan de kapper is altijd lekker ontspannend.

De wachtzaal waar ik verbleef bevond zich tegenover het IVF-labo.Ze rolden een vrouw buiten die net een terugplaatsing van 2 embryos had gehad.Ze lag in een bed met de benen lichtjes omhoog Langs mij zat zat een man die na enkele minuten werd binnenrgeroepen .HIj werd effe alleengelaten en daarna werd zijn "kwakje" het labo binnen gebracht.Ik vond dat zo gek om om daar getuige van te zijn .Het is allemaal zo onpersoonlijk. Kookboekkindjes noem ik dat.Men neme een beetje van dit ,voeg er zoveel van dat aan toe,kluts alles goed en daarna mag het in de oven .De overschot kan je dadelijk invriezen .Krijg nu niet de indruk dat ik hier mee lach .Absoluut niet,iedereen beslist hoever hij wil gaan om zijn kinderwens te vervullen en waar hij zijn grenzen trekt,het was alleen zo vreemd om getuige te zijn van het voorbereidende werk.
Terwijl ik daar zat te wachten heb ik een hoop nieuwsgierige blikken te zien gekregen misschien dachten ze dat ik daar ook zat voor ivf of misschien is dat de wachtzaal waar de "psychische gevallen" moeten wachten ,ook leuk om zien natuurlijk.

En dan tot slot,de eerste roltrap-ervaring van Finn.Voor mij was het trouwens ook de eerste keer dat ik een roltrap met een hond nam en dat viel goed mee.Finn is ondertussen al een hele hond.Hij leert erg snel een nieuw bevel aan (ik zou eigenlijk wel wat meer moeten oefenen op aandacht) en dat is positief.Negatief vind ik dat hij met ouder worden afstandelijker wordt naar vreemde volwassenen.Hij vindt het niet leuk als onbekende mensen hem willen aaien ,dat is natuurlijk wel de aard van het ras maar ik dacht dat hij daar ,gezien zijn socialisatie en de aard van zijn ouders minder last van zou hebben ,niet dus .OP kinderen is hij gek ,als hij in de verte iemand ziet die voor Norah zou kunnen doorgaan dan is wel al helemaal blij.
Ondertussen is het hoogtijd om naar dromenland te gaan .Dus, tot blogs!