Vandaag ben ik exact even ver als toen Eva werd geboren namelijk 27 weken 6dagen, een kleine 7 maanden dus.
Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken ,eigenlijk probeer ik helemaal niet te denken en het allemaal maar over me heen te laten gaan .
Er zijn momenten waarop dat lukt en er zijn momenten waarop dat niet lukt.
Net als twee jaar geleden staan we op het punt om aan de babydingen te beginnen zoals "geboortesuiker" kiezen ,een lijstje leggen de kamer inorde brengen je weet wel ...van die dingen .
Net zoals twee jaar geleden schiet ik niet echt in actie op dat vlak.Ik vind het redelijk moeilijk om over al die dingen na te denken .Ten tijde van Norah heb ik daar veel zorg en aandacht aan besteed maar nu lukt me dat niet en blijf ik het maar allemaal voor me uit schuiven .
Ik ben daarnet even bij Annouk binnengesprongen .Ze heeft haar bugaboo eens helemaal in elkaar gestoken zodat ik weet wat ik nog moet bijkopen of op mijn lijst zetten .Ik kan me niet voorstellen dat ik daar over 12 weken mee ga rondlopen.
12 weken ,dat is nog een lange maar ook erg korte tijd we zien wel ...
ALs ik zo terugkijk op de voorbije maanden ,dan kan ik alleen maar besluiten dat het spannende tijd geweest is met een paar behoorlijk zware momenten .Moeilijk om uit de drukken wat er soms door me heenging.
De momenten waarop ik me dan wel goed voelde waren die waarop ik mezelf mijn zwangerschap kon doen vergeten of waar ik veel afstand tussen mezelf en mijn buik kon scheppen .
Gek wat de menselijke geest kan om zichzelf te beschermen ,ook op dat vlak heb ik weer het één en ander opgestoken .
Het feit dat met Eva mijn zwangerschap nu voorbij was speelt me wel door het hoofd maar tot nu toe blijf ik er wel kalm onder.Morgen ,als we 1 dag verder zijn misschien dat ik dan wat meer vertrouwen ga kunnen kweken ...
dinsdag, augustus 28, 2007
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
6 opmerkingen:
Ik vond je sjans parmantig achter de bugaboo,hihi, ik zie het al helemaal voor me!
Hopelijk kan je nu je over deze moeilijke drempel heen bent strakjes misschien toch nog een beetje genieten en wat vertrouwen hebben in dat kleine wezentje in je buik.
Hou je goed de komende week en als ik strakjes terug ben dan vliegen we er in met doopsuiker en geboortekaartjes! Ik ga de komende week mijn geest helemaal openstellen en met vernieuwde ideetjes terug komen ;o)
Ik kijk er al naar uit!
Toen ik daarstraks achter mijn pc zat te schrijven dacht ik toch wel :getver,het was nu al voorbij met Eva .Enfin voorbij,in zekere zin begon het pas...
En toch ,achter die koets lopen voelde goed ...
je straalde! En dat extra rondje deed je niet voor niks ;o)
Ik hoorde het daarstraks van Annouk dat het een moeilijke dag is. Ik heb een kaarsje gebrand bij Eva haar kaartje. Hopelijk gaat het vanaf nu allemaal beter!
XXX thnkx ladies!
Sarah,
Ik denk aan je. Het komt allemaal goed hoor.
En probeer ook een beetje te genieten binnenkort. Nog 12 weken, da's helemaal niet veel meer en toch nog zo lang wachten. Maar je gaat zien, eens hij/zij in je armen ligt is die moeilijke periode voorbij en koester je enkel de leuke momenten nog.
Groetjes,
Sabine
Een reactie posten