RUST rust rust ,dat wil ik !!!.Geen beslommeringen meer van mijn werk,geen optillen van te zware honden ,geen klanten die in "paniek" raken als ze horen dat ik hun hondje nu een tijdje niet kan verzorgen .....Dat terwijl ik me zo dikwijls aanpas aan hun ."Ik was het vergeten madammeke ,kan ik dan nu zo snel mogelijk komen ?" of "Ge zijt toch niet te lang weg hé want ik heb mijne hond graag proper!"
De laatste dagen sta ik meer te janken aan mijn trimtafel dan wat anders.IK neem ggen afspraken meer aan integendeel ik heb er al moeten afzeggen omdat ik weet dat het betreffende hondje een anslag doet op mijn fysiek (en dus mijn en mijn ukjes gezondheid).Straf dat er dan mensen zijn die dat niet echt begrijpen .
De zenuwen steken terug de kop op en aangezien het nog een dikke twee weken duurt eer ik terug naar de gyn zal ik 1 van dezer dagen wel weer helemaal overhoop in de kraamafdeling staan .Eens zien hoelang ik nog op mezelf kan inpraten deze keer.
Ik slaap slecht door mijn nieuwe postuur ,Norah begint terug te keffen en is nu na twee pufvrije maanden terug aan de pulmicort en duovent(tja school is terug bezig).Bovendien is ze redelijk moeilijk tegenwoordig,ze hanteert een behoorlijk arrogante manier van doen en praten die ons dikwijls met de mond vol tanden doet staan .
Ik heb rust nodig om mij voor te bereiden op mijn dichterbij komende bevalling.Nog tien weekjes zwanger zijn heb ik voor de boeg en ik sta nog nergens.Ik heb een vaag idee wat ik voor geboortesuiker wil,een vaag idee over het geboortekaartje,de babykamer is bijna volledig gestript tot op de baksteen en hier beneden moet een deel meubilair weg om plaats te maken voor een park en verzorgingstafel.Verder moet ik nog kleertjes bijhalen voor de eerste maanden want ik heb van Norah niet veel meer over.De verbouwingen aan ons huis,daar zal ik zelfs helemaal niet over hebben .Dit blogje was al zeurderig genoeg...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
8 opmerkingen:
Zeur maar, zeur maar, daar zijn blogjes voor ;o)
Kop op meid!
Rust maar zoveel je kan, je moet op dit moment zo veel mogelijk aan jezelf en de baby denken en mensen(klanten)moeten dat begrijpen. Als je lichaam aangeeft dat het te vermoeiend word, moet je daar aan toe geven. Je baby komt op de eerste plaats. Ik kan me wel voorstellen dat je geen honden kan trimmen tot je 9 maanden hebt. Ik had al moeite om mijn oudste zijn kleren aan en uit te doen, dan stond het zweet me al dikwijls op de rug, laat staan dat je zo een loebas moet gaan opheffen. Klaag maar wat, heb ik ook gedaan op het einde, en achteraf ga je die dikke buik nog missen, dat is nog het strafste. Probeer maar wat te genieten en kop op!
Groetjes Evy
De tranen schieten me in de ogen als ik jouw verhaal lees... Zoveel onzekerheid. Waar ken ik dit van?
Kop op, meisje! Je haalt het wel!
Een nieuwigheidje in de suikerbonenwereld :-) snoepstokjes met binnenin de naam van dochter of zoon lief, dan de stokjes in kleine stukjes snijden en klaar is kees! Echt wel leuk!
grtjs
Zoals Inge zegt: zeur maar eens goed. Soms moet je dat eens van je af zeuren (of schrijven in dit geval).
Ik weet niet wat je met je doopsuiker wil doen maar Sofie van Piep Konijn (zit samen met Eigenwijs in één winkeltje in de Aldestraat) heeft wel prachtige dingen en supergoede ideeën. Ik had echt spijt dat wij onze doopsuiker al zelf hadden gemaakt toen we bij haar ons kaartje gingen laten ontwerpen.
Enfin, nog 10 weekjes ...
Groetjes,
Sabine
Allé Sarah, nog even doorbijten.
Wij hebben makkelijk praten he?
Zal ik norah nog es een woensdag bijhouden? Of andere dag (dan maak ik wel eens tijd...:-)
Ja Mia ,graag!Dan kan ik effe bijtanken.
Een reactie posten