Het zal de vermoeidheid wel zijn maar de laatste dagen zie ik al dat babygedoe niet meer zo zitten .Het is een bijzonder vermoeiende zwangerschap geweest ,fysiek maar vooral mentaal.De roze wolk ,het onwetende van wat me te wachten stond ,iets wat ik bij Norah wel nog had is deze keer totaal niet aanwezig geweest.De eerste 28 weken heb ik moeten me mentaal sterk moeten houden om niet teveel van de spanning die de zwangerschap van Eva heeft achtergelaten te laten opborrelen en daarna moest ik de knop volledig omdraaien .Toen begon het door te dringen dat ik deze keer toch misschien echt wel een baby levend en wel in mijn armen kon houden .Vanaf die tijd ongeveer kon ik de zwangerschap terug vergelijken met die van Norah ipv met die van Eva*.
Norah had een hele vlotte bevalling,dus wat dat betreft zie ik het nog wel zitten maar de periode daarna.....Wel ,eerlijk gezegd hoop ik dat die heel anders gaat zijn deze keer want als het zoals toen gaat zijn samen met de ontlading van de afgelopen twee jaar(en die ontlading gaat er zijn ) dan ga ik alle hulp en begrip nodig hebben die ik kan krijgen .Deze baby maakt niet goed wat er met Eva gebeurde.Het zou zelfs veel terugbrengen ,gevoelens van wat je hebt moeten missen met je overleden kindje.IK heb zo links en rechts wat zitten lezen en dat is toch iets wat ik overal tegenkom bij lotgenoten ,gevoelens van vreugde maar ook van verdriet en gemis....en dat is iets wat ik nu ook al ervaar.
Normaal zou Eva na de krokusvakantie al naar school gaan ,zou ze misschien al bijna uit de pampers zijn ,zou ik staartjes kunnen maken enz...dingen waar ik eigenlijk nooit veel aan gedacht heb .Want "wat als"is nu eenmaal niet dus heeft het geen zin om erbij stil te staan .Maar toch,de laatste week speelt het regelmatig door mijn hoofd.Normaal gezien was ik uit de babytijd en eerlijk gezegd hoop ik dat het 1ste 1.5 jaar omvliegt.
De tijd heelt alle wonden naar het schijnt.....wel laat de tijd dan maar vliegen .
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Goh ja, die "wat als...". Onvermijdelijk dat je daar aan denkt.
En moest je eens een nachtje willen doorslapen, binnen een paar weken, ik stel me kandidaat voor babysit he ;o)
Ik ken je niet persoonlijk, ik ben door van de ene blog naar de andere te gaan ook bij jou terechtgekomen en af en toe kom ik eens 'piepen'.
Het verhaal van Eva heeft mij enorm aangegrepen, temeer daar wij 1 jaar geleden ook een zoontje verloren zijn bij de geboorte ( op 8 maanden zwangerschap ). Willem was ons 4de kindje...
We hebben 3 gezonde kindjes, 4 probleemloze zwangerschappen, geen ongemakken, dan sta je er niet bij stil dat er iets fout kan lopen ( en maar goed ook eigenlijk ).
Ik kan me dus wel inbeelden hoe je je bij deze zwangerschap moet voelen. Het onbezorgde, het genieten valt weg.
Ikzelf heb enorm schrik om opnieuw zwanger te worden, ik zit tenslotte nog met een heleboel onverwerkt verdriet. waarschijnlijk dat er ook geen 5de kindje meer komt, ons 'klavertje vier' is kompleet. Maar ik kan me inbeelden dat jouw nakende bevalling een enorme boost van emoties zal teweeg brengen. Ik wil je dan ook langs deze weg al mijn steun en sterkte toewensen en een wolk van een baby.
Ik merk in je blogje dat je de nodige mensen hebt die je omringen die je helpen en met je meeleven en waarop je kunt vertrouwen. Dan zie je ook dat jullie Eva heel wat moois teweeg brengt en ook al is ze niet in jullie midden, ze is er en zal altijd jullie dochtertje zijn. (Ik hoop dat het niet verkeerd overkomt, want in woorden komt het soms anders over dan hoe je het bedoelt )
Ik hoop dat we hier gauw mooie baby-foto's kunnen bewonderen van jullie nieuw wondertje.
Katrien
Dank je wel Katrien!Je woorden komen helemaal niet verkeerd over,ze doen juist deugd :-)
Sarah, als je een begrijpend/luisterend oor/oog nodig hebt, je weet me te vinden he!
Een reactie posten