Vrijdag

Afgelopen vrijdag ben ik in een impulsieve bui nog eens naar de markt getrokken.De voormiddag was ik vrij en in de namiddag verwachtte ik twee hondjes met de manieren van echte duiveltjes dus ik vond dat ik wat aan pré-onstspanning mocht doen.IK had natuurlijk ook mijn afwas kunnen doen of mijn vloer kunnen dweilen maar ik koos ervoor om de boel de boel te laten.Mia had ook tijd over voor de verandering en dus trokken we samen door het stadcentrum naar de markt.Natuurlijk is het dan zeer moeilijk om aan de drang te weerstaan om toch eens eventjes in een kledingswinkel rond te neuzen.In de kinderafdeling(waar anders?) liepen we pardoes in op een allerschattigst tutu-achtig rokje voor Esther.Voor Norah kocht ik een zwart exemplaar De fotootjes moeten nog gemaakt worden want maatje 110 viel Norah gewoon van het lijf.Mijn ma moet dat dus eerst wat innemen vooraleer ik de fotoshoot kan laten zien .
Daarna zette we onze weg verder naar de markt waar we overheerlijke feta kochten bij de turk,een mals gebraden kippetje en een vers artisanaal brood,heerlijk!
ALs afsluiter hebben we een kop koffie bij de Geletterde Mens gedronken .De menukaart daar deed mij watertanden maar dat is voor een volgende keer hé Mia!Voor mij was het tijd geworden om huiswaarts te keren en mij voor te bereiden op een drukke namiddag.
Voor herhaling vatbaar =-)

Maten en Gewichten

Ik kan kort zijn deze keer over ons bezoekje aan K&G want we waren in een wip binnen en in een wip ook weer buiten.Zoals gewoonlijk moest Gijsje eerst op de weegschaal en ,ik had eigenlijk meer verwacht, het ding gaf 9.560kg aan en qua lengte was het windende cijfer deze keer 71cm.Esther spartelde deze keer nogal tegen dus het kan zijn dat die meting niet helemaal correct is.

Daarna het bezoekje bij de verpleegster.Die constateerde dat Esther deze keer in opzichte van haar verhouding weer een beetje verdikt was . Nee toch !?

Nog vragen vroeg ze aan mij? Neen geen vragen dus.Het gaat prima met Gijsje ,ze eet ,drinkt en slaapt goed(dat laatste meestal toch).

Met een tweede gaat alles vanzelf hé zegt ze nog .Ik grijns eens en we gaan naar de volgende halte,de dokter.Nadat die bekomen was van verbazing omdat Norah nog het derde kleuterklasje moet doen (ze lijkt idd ouder dan ze is) constateerde ook zij dat Esther een stevige madam is ;-).

Was Norah ook zo een stevige was de volgende vraag.Neen,die zat onder het gemiddelde qua gewicht en boven het gemiddelde qua lengte.Ik heb trouwens net haar gewicht nog eens nagegeken op de curve en ze zit bijna onder p10 en de lengte op p90.Ze is dus nog steeds een lange dunne .Eten is een probleem bij Norah .Ik vraag mij dikwijls af hoe die zo druk kan zijn en toch zo weinig kan eten .Ik ken niemand met haar energiepeil.

OM jullie een voorbeeld te geven van wat ze 's avonds eet,gisterenavond heeft ze een paar schijfjes komkommer gegeten, we hebben haar zover gekregen dat ze twee scampi's heeft geproefd,3 lepels rijst en enkele olijven en dat ist.

Dik word een mens daar niet van hé.

Esther daarentegen ,die moet je tegenhouden want ze doet haar naam eer aan ,hollebollegijsje. :-)

OP ons volgende bezoek,over drie maanden ,staan weer spuitjes op het menu.Ze hadden mij eerst een afspraak gegeven op 26 november maar omdat ik la petite geen spuit op haar verjaardag kado wil doen hebben we het verplaatst naar een dag later.

En dat was het ,op amper 20 minuutjes waren we weer buiten :-)

Kennelclub

Vorige week heb ik nog eens een interessant programma gezien op tv.Neen ,geen zoveelste realityshow of documentaire waar je achteraf nog niks van hebt bijgeleerd(National geographic is daar straf in) maar een programma over rashonden .Als hondengek vind ik dit zeer interessant;Het onderwerp was meer bepaald de kennelclub.Dat is de britse organisatie die instaat voor het kweken van raszuivere honden in Engeland.Dat er in Belgie veel kaf tussen het koren zit in alles wat met honden te maken heeft wist ik al maar dat het in Engeland nog erger blijkt te zijn deed mij wel achteroverslaan van verbazing.De engelsen gaan er prat op de grootste hondenliefhebbers van europa te zijn .Ze beschikken over een lange geschiedenis van hondenkweken en organiseren de grootste hondenshow ter wereld nml Crufts.Jarenlang was engeland verboden terrein voor buitenlandse honden tenzij je het niet erg vond om je hond 6 maanden lang in quarantaine te laten zodat rabies uitgesloten kon worden .Wat dat betreft zijn ze toch bij positieven gekomen ...en nu kunnen de liefhebbers van hondenshows toch ook meedoen aan engelse shows.
Maar goed,het ging dus over de erfelijke ziekten die er in rashonden voorkomen en het feit dat kwekers dat blijkbaar niet erg vonden met pijnlijke gevolgen voor de honden zelf.Het uiterlijk van onze viervoeter lijkt belangrijker te zijn geworden dan zijn gezondheid.De winnaar van crufts enkele jaren geleden ,een pekinees , bleek te beschikken over tientallen genetische afwijkingen.Nog erger ,hij heeft zijn genetische kenmerken doorgegeven aan zo 34 nestjes.
Ik word daar misselijk van ,er waren beelden te zien van Duitse Herder met kompleet mismaakte poten.De duitse herder moet een aflopende achterhand hebben (hij lijkt altijd een beetje bergop te staan ) maar deze honden waren zo op dat kenmerk gekweekt dat ze amper nog fantsoenlijk konden gaan . OOk de kleur vonden ze belangrijk,pups met de verkeerde kleur worden afgemaakt.En de rodhesian Ridgeback heeft pech als ie geboren wordt zonder de beroemde weerborstel op zijn rug.Die weerborstel is trouwens een milde vorm van spina bifida maar dat werd door de voorzitster van de engelse ridgebackvereniging niet als afwijking gezien.Neen,de pups zonder weerbostel waren geen echte ridgebacks ook al hadden die broertjes en zusjes die er wel hadden.

Elk hondenras is een menselijk design,oorspronkelijk werden de rassen 'ontworpen' voor het uitoefenen van specifieke taken zoals ,jagen ,apporteren,hoeden,bewaken,opjagen enz...Nu onze viervoeter tegenwoordig niet meer moet werken maar ons gewoon gezelschap moet houden is het accent verschoven naar het uiterlijk van de hond met alle gevolgen vandien want die buldoggen die hebben toch zo lekkere rimpelige snoeten.Bulldogteefjes kunnen tegenwoordig niet natuurlijk meer bevallen omdat de pups hun schedels te groot zijn geworden.De overvloedige huid die je bij de doggen veel ziet zorgt voor onstekingen tussen de huidplooien en in geval van entropion ook oogontstekingen.Veel van die rassen krijgen dus een echte facelift omdat er anders haar van die plooien in hun ogen groeit.
Al dat schattige geknor van bulldoggen,pekinezen en andere doggen onstaat door misvormde luchtwegen en die beestjes hebben dus echte ademhalingsmoeilijkheden.
Als hondentrimmer krijg ik veel hondjes met slechte ruggen op tafel,knieschijfproblemen,praktisch elke Westie heeft een huidallergie, Shi tsu's en Pekinezen hun oogballen kunnen daadwerkelijk uit hun kassen springen .Godzijdank heb ik dat nog niet meegemaakt maar ik herinner me dat dat een onderwerp was in de trimles.
De grote rassen kampen met heupdysplasie en epilepsie. en zo is gaat de waslijst maar door.
Dat ze zo laks waren in engeland verbaasde me enorm.
Hoe populairder het ras hoe groter de inteelt ,hoe groter de kans op afwijkingen.Hier in Belgie is het iets strikter .Als ik kijk naar de kweker van Finn dan zie ik dat die haar taak als kweker zeer serieus neemt.Er wordt niet gekweekt met honden die familie van elkaar zijn ,de heupen van de ouders worden getest,nog een paar andere dingen ook ,het karakter van de pups wordt ook getest ,moeder en pups worden ontwormt,gechipt en ingeent enz.... Het is belangrijk dat er weer wat meer met passie wordt gekweekt in plaats van met geld dat zou veel honden ten goede komen.

Daltonschool

Zaterdag was het zover,de opndeuurdag en bbq van Norah's nieuwe school.In tegenstelling tot mei toen we naar de infodag waren geweest was alles nu af.De klaslokalen waren helemaal klaar en leuk ingerichtDe kleuterklasjes zagen er uit zoals de meeste nieuwe kleuterklassen ruim,kleurrijk maar de kindjes van het lager onderwijs beschikken over schitterende lokalen met enorme touchscreens aan de muur ,met tapijten en kussens op de grond en ook wel de traditionele maar spiksplinternieuwe schoolbankjes ... heel mooi!De Kleur van de Daltonschool is trouwens fuschia en dat is helemaal naar de zin van Norah ;-) Verder heb ik ook een kijkje kunnen nemen in het SEPKE;Dat is een lokaaltje waar de kinderen terecht kunnen als ze ergens mee zitten ,als er een conflict is tussen twee kinderen of iets dergelijks.Juf Frieda is de juf met het luisterende oor die er voor gaat proberen te zorgen dat iedereen zich lekker in zijn vel voelt,de schoolshrink als het ware :-).Tof dat ze ook dat belangrijk vinden.
Na een rondleiding door het afgewerkte gebouw was het dan al tijd om Esther in te schrijven .Inderdaad,ze mag pas over twee jaar naar school,op 1 september 2010 om precies te zijn maar de inschrijving diende nu al te gebeuren want de plaatsen zijn erg gegeerd.OOk Emmanuelle van Silvia is al ingeschreven en onze spruiten waren echt niet de enige op de lijst.Ze starten dit jaar ook al met twee ipv 1 kleuterklas.De kleutertjes zijn dus goed vertegenwoordigd,het 1ste ,2de,3de en vierde leerjaar zijn er ook maar de derde graad start pas volgend jaar.
Vervolgens was het tijd voor de bbq,die was lekker en gezellig en Norah leek zich al helemaal thuis te voelen want die heb ik alleen gezien toen het etenstijd was.
Ik heb wat kunnen bijkletsen met mijn nicht wiens kinderen ook naar de dalton gaan en dan was het alweer tijd om huiswaarst te keren.Het enthousiasme droop weer van iedereen af en we zijn superbenieuwd naar volgende week.Op 1 september zal iedereen daar nieuw zijn ,zowel de leerlingen als de leerkrachten,hoe dikwijls kom je dat tegen ... :-)

Rommelmarkt

Omdat de rommelmarkt in de Biezenstraat vorig jaar zo een succes was hadden we(Annouk,Inge en ik) ons ingeschreven om dit jaar weer mee te doen.Ik had nog wat extra meters stand gereserveerd omdat we echt wel een massa kleding hebben.
De dames hebben echter verstek laten gaan achteraf en omdat ik met de kleding die ik hier nog liggen had geen zes meter vol gelegd krijg trommelde ik mijn nonkel Jos op.Die doet wel meer rommelmarkten en beschikt dus over genoeg nest om mee te doen.Het werd weer een hele gezellige namiddag op de oprit van Silvia's ouders.Mama Arlette heeft ons weer van stoelen voorzien en koffie en shnaps voor diegenen die daar goesting in hadden stonden ook klaar.Norah heeft zich geamuseerd met Silvia en Emmanuelle en heeft een voorproefje gegeven van wat het is om een drukke kleuter in huis te hebben :-)
Er was weer veel volk ,veel kijkers maar weinig kopers.Ik had natuurlijk maar een beperkt aanbod bij maar in het algemeen werd er weinig gekocht.
Maar,het is voor de gezelligheid dat we het doen hé :-)

Jarig

Hoewel het ondertussen alweer meer dan een week geleden is wil ik het toch nog even over Eva's derde verjaardag hebben.Eerst en vooral wil ik al diegenen bedanken die aan haar gedacht hebben .Annouk, Inge,Anke,Mia,Zoe,Kim,Carmen en Kirsten ,bedankt voor jullie bloemetjes,het kaboutermeisje en smssen.

Dit jaar moest ik voor het eerst werken op haar verjaardag.Dus toen ik al peinzend aan de toestand van drie jaar geleden aan mijn werk bezig was deed het deugd om te zien dat ik meer berichtjes dan ooit mocht ontvangen .Ik heb enkele traantjes moeten wegslikken want zo een seintje om te laten weten dat jullie aan haar denken doet mij toch wel wat:-)

Zoals elk jaar viel de verjaardag zelf beter mee dan de aanloop ernaartoe.25 juli is de dag van EVa,de dag dat ze door iedereen in de bloemetjes wordt gezet,de dag dat mensen rondom mij laten zien dat ze nog steeds aan haar denken en daarom vind ik die dag toch een heuglijke dag.De periode ervoor gaat het mij meestal niet,ik begin de cyclus te herkennen ,dan heb ik de neiging om mij af te zonderen van de buitenwereld.In het begin heb ik niet echt door waarom maar als ik erop terugkijk dan zie ik dat ik drie jaar geleden net hetzelfde deed.Ik was toen nog zwanger maar ik voelde dat er iets niet pluis was.Ik was op mijn ongemak over mijn zwangerschap ,naar mijn gevoel klopte er iets niet hoewel de bezoekjes aan de gyn altijd prima waren geweest.Het lijkt of mijn lichaam zonder dat ik het besef zich elk jaar weer schrap zet in die periode.Heel gek is dat.

Voor degene die hier nieuw zijn en misschien niet kunnen volgen zal ik in het kort even schetsen wat er gebeurde.

OP 20 weken kreeg ik een beeldschone echo te zien van een klein ,perfect gezond kindje.Op 22weken vertel ik tegen mijn gyn dat dit toch wel een heel ander kind is dan Norah.De echo is ok,bloedonderzoeken zijn ook inorde maar er sluimert iets in mij.

OP 26 weken,ik vergeet het nooit(woensdag 13 juli), wordt ik terug verwacht bij de gyn,ik zeg dat ik de bewegingen te zacht vind.Na een peptalk vd gyn en het beluisteren vd harttonen ga ik gerustgesteld naar buiten .Niet wetende dat het de laatste keer zou zijn dat ik Eva's hartje had horen kloppen.

In het weekend dat volgt keert de ongerustheid terug.Ach je bent toch pas op controle geweest,alles was toch prima .. is de algemene reactie die krijg.

Op zondag 24 juli verteld mijn lichaam mij wat mijn geest niet wil zien.Ik word wakker ,lig nog met mijn hoofd op mij kussen en hoor mijn hartslag?Die is veel te traag,ik sta op en de spanning is uit mijn buik.Ik bel naar de kraamafdeling en zeg dat het muisstil is in mijn buik.Ik mag dadelijk langsgaan,1 vroedvrouw zoekt naar een hartslag,een 2de komt meezoeken ,ze halen er nog een andere doptone bij maar die geeft ook niks.Ze halen de gyn erbij,mijn gyn gelukkig en een echo en dan zien we dat Eva's hartje niet meer klopt.De wereld stop met draaien ..Ik schreeuw het uit..Ze zetten de bevalling in gang met pilletjes.Dat was rond half elf in de ochtend,tegen half 1 's nachts had ik twee cm opening,een half uurtje later sta ik op omdat ik naar het toilet moest.Ik was ondertussen naar de kamer langs de arbeidskamer gebracht zodat Herman ook een bed had maar op die kamer was geen toilet.IK moest naar het andere eind van de gang nog voorbij de bevallingskamers.Ik waggel dus de gang op en begin plots te bloeden,erg te bloeden,ik strompel hevig bloedend verder door een verlaten gang ,Herman die ondertussen was komen kijken is hulp gaan halen en ze hebben mij terug naar mijn bed gebracht. De gyn besluit om een spoedkeizersnede te doen,ik word in een ijltempo klaargemaakt voor de OK,ik weet nog dat ik dacht dat leegbloedne geen pijn doet.In tegedeel,ik was heel rustig..IK herinner me dat ik eigenhandig op de operatietafel ben gekropen ,dat ze mij volplakten met allerhande kabeltjes ,dat iemand mij een masker op de mond zette en zei /"adem maar eens goed in en dat ik op de klok keek.Het was 5 voor half 2 in de nacht en misschien was dat het laatste dat ik ooit zou zien dacht ik .

Tegen drie uur werd ik wakker op de recovery.Herman die ondertussen doodsangsten had uitgestaan kwam naar me toe en vertelde dat we een dochter hadden Eva.

Groggy van de narcose slaap ik verder op mijn kamer in de kraamafdeling.Kamer 412 is de plaats waar alles stilletjesaan tot me begint door te dringen .Ik kan nog uren doorvertellen maar het belangrijkste is dat ik die voormiddag mijn dochter voor de eerste en de laatste keer heb gezien .Ze brachten haar bij me,gewikkeld in een lakentje en ze was zooo mooi.Met dezelfde gitzwarte haartjes als Norah en Esther en dezelfde tenen als Norah.Ze lijkt op de mama,dat was het eerste wat ze zeiden in de OK.Eva was nog zo klein maar helemaal perfect.

Ik zie dat mijn verhaal wat lang begint te worden .Ik kan nog duizend details vertellen maar wat ik jullie niet kan beschrijven is wat je voelt als je je kind dood in je armen hebt,als je het dood op de wereld moet zetten .SOms zou ik willen dat ik toch eventjes haar had mogen zien ademen,haar oogjes opendoen of haar stemmetje had mogen horen.De maanden erna waren een regelrechte hel,ik begon te daveren als ik een bolle buik zag van een zwangere vrouw.Niet van jaloezie maar van pure angst.Nog steeds kan ik geen beelden zien premature kindjes.Enerzijds kan ik mijn ogen er niet vanafhouden want zij léven maar het is zo verdomd pijnlijk.

Op 2 augustus 2005 is ze dan gecremeerd en haar asse staat hier thuis opgeborgen.Eva was perfect gezond bleek uit het onderzoek achteraf.Ze zat wel verstrengeld in haar navelstreng.Die was redelijk lang en ze is er letterlijk in verstrikt geraakt waardoor ze geen lucht en voeding kreeg.Een oorzaak die niet te voorkomen en op te sporen valt want in de loop van die 9 maanden draait elk kind zich wel eens in die navelstreng alleen is Eva er nooit meer uitgeraakt...

De handafdrukjes bovenaan zijn van Eva,genomen vlak na haar geboorte in de Ok.

Ladies at the movies

Donderdag zijn we ,de ladies, nog eens een stapje in de wereld gaan zetten.Annouk was die avond nog eens een single girl en kwam op het idee om van de gelegenheid gebruik te maken om naar de cinema te gaan.Nadat Inge mij had opgepikt reden we door naar Annouk .De avond begon goed toen onze happy single haar sleutels binnen liet liggen en zichzelf dus buitensloot :-)
Maar goed,dat kon de pret niet bederven en een kwartiertje later zaten we naar Sex and the City te kijken .Jullie kennen de serie, vier vriendinnen die elkaar door dik en dun bijstaan.Ik bespeurde toch wel gelijkenissen met onze ladies ,alleen wonen we niet in New York ,zijn we een ietsiepietsie minder glamoureus en vooral ,we beschikken niet over dezelfde garderobe( en mijn inloopkast vereist een zekere graad van anorexia om in te geraken).
De hoofdrolspeelsters waren allemaal een stukkie ouder geworden maar worstelden nog steeds met dezelfde problemen met name liefde ,werk,gezin maar er is dé constante,hun vriendschap.Vriendschap door dik en dun, in goede en slechte tijden.
Vriendinnen zijn er om je te helpen als je je huissleutel binnen bent vergeten,om op je kippen te passen als je er niet bent :-) en om je een bloemetje te geven voor Eva.Meisjes, bedankt voor het bloemetje, ik kwam een beetje uit de lucht vallen.Ik ben altijd weer ontroerd als ik zie hoe mijn kleine meid er bij jullie bijhoort.
Ter verduidelijking voor de nieuwe lezers, mijn tweede dochtertje Eva is drie jaar geleden dood geboren.Op 25 juli zal ze jarig zijn en Inge en Annouk overrompelde me afgelopen donderdag met een bloemetje en een verjaardagskaarsje in de vorm van een 3.

Rondlummelen in de zetel,de favoriete bezigheid van mijn dames ;-)
We hebben nog niet echt kunnen genieten van de vakantie,slecht weer en werken weerhielden ons daarvan maar als je in je pyama in de zetel kan hangen in het weekend dan heb je toch al een beetje vakantiegevoel.
Ze worden groot ,mijn meiden,Esther kan ondertussen al een tijdje zelfstandig zitten,rollen lukt ook al doet ze dat niet graag,dada doen kan ze ook en dat is superschattig om te zien.Ze is een zalig meisje met een lief karaktertje.
Norah doet het ook goed.Ze is veel opener geworden,wil voor het eerst zelf naar de buitenschoolse opvang en is daar ook nog haar vriendinnetje E. tegen het lijf gelopen.Norah en E waren gedurende twee schooljaren onafscheidelijk en het was dan ook een kleine ramp toen E vorig schooljaar plots naar een andere school ging.Norah heeft nog maanden over haar gesproken .Toen ze elkaar afgelopen dinsdag terug tegen lijf liepen in de opvang herkenden ze elkaar niet direct (ja mama want ze was veel groter nu en haar haren waren geknipt )maar zoals het gelijkgestemde zielen betaamt hadden ze elkaar snel weer gevonden. :-)
OP de laatste ouderavond vertelde juf Evi dat Norah idd helemaal was opngebloeid en dat ze een zelfstandige meid was,de faalangst zit er nog in maar dat is ook de aard van het beestje.Norah is een pietje precies die niet rap content isen dus op het voorhand al bang is dat iets haar niet gaat lukken .
Wat ook heel plezant is om te zien is de interactie tussen de twee zussen.Er zit wel vijf jaar tss hen maar ze hebben toch veel aan elkaar en zijn elkaars grootste fan.
En heel belangrijk, ze zijn al een week zonder snot...nou ja met een minimum aan snot dan toch :-)

Koekoek

We leven nog hoor!Het is de eerste keer in 1 week denk ik ,dat ik nog eens achter de computer kruip.Druk,druk,druk, dat is een korte samenvatting van de gang van zaken hier.We zijn allemaal lustig bezig met ziek zijn .Norah heeft de voorlaatste week voor de vakantie serieuze koortsaanvallen gehad(40.6 was het record) ,moi heeft een keelonsteking gehad,een felle nog wel.Ik heb een week lang als een pas ingeweken russin gebabbeld,Esther heeft buisjes gehad,Esther heeft een bronchitis gehad en krijgt terug kine;Norah heeft zwemlessen gehad(nog steeds) ,ik heb mijn tweede keelontsteking.
Maar vooral ,onze opa is overleden.83 lentes is hij geworden en hij zal door vele gemist worden.Het zijn jammer genoeg altijd de meest kleurrijke figuren die het tijdelijke voor het eeuwige verwisselen vind ik.Het tijdelijke wordt er telkens weer wat fletser door.Opa was een echte handyman,een familyman ook ,geliefd door kinderen,kleinkinderen en achterkleinkinderen.Altijd een grapje achter de hand,goed gezind,iemand die van het leven hield.Hij was al een tijdje aan het sukkelen met de gezondheid en 1 van mijn laatste herinneringen aan hem in betere tijden is er eentje van de babyborrel van Esther waar ik hem in het oor fluisterde waar de fles witte stond geparkeerd:-)
Informatie die met een grijns en twinkelende ogen werd onthaald :-)

Verder ben ik de deur niet uitgeraakt buiten dan een geweldige tupperware party bij Cindy thuis.Ik heb in eeuwen niet meer zo hard gelachen.Waarvoor dank :-)

tussenstand

Maandag hadden we dus een afspraak bij de KNO-arts.Norah's buisjes die afgelopen januari geplaatst werden zitten nog steeds perfect,das al goed.Jammer genoeg ligt ze sinds maandagnamiddag plat met de griep.Esther die aerosolt nog steeds en krijgt volgende donderdag ook buisjes.Achter haar trommelvliezen zat massief veel slijm om het met de woorden van KNO-arts te zeggen.Niet verwonderlijk als neus en longen ook vol slijm zitten natuurlijk.Beide dames krijgen dan ook hun bloedonderzoek.
We hadden een vriendelijke email naar K&G gestuurd ivm het niet aerosollen op de creche.K&G verbiedt het niet maar moedigt ook niet aan .Zoals altijd kregen we een rond de pot draaien dantwoord van de vriendelijke instelling.Daar worden ze blijkbaar in getraind.Volgende stap is een brief aan de directrice vd creche .Er staat in het huishoudelijk reglement dat kinderen met speciale zorgen ook bij hen terecht kunnen ,dat zieke kinderen mogen komen mist ze behandelt worden maar ook dat ze niet aerosollen.Een beetje tegenstrijdig en discriminerend vind ik aangezien astmatische kinderen dan blijkbaar maar naar adem moeten blijven snakken De aerosol werkt dieper en dus effectiever en wie zijn zij eigenlijk om tegen een dokters behandeling in te gaan .Esther is niet ziek ,heeft geen koorts ,eet goed en slaapt goed.Het kind heeft alleen last van haar longen en heeft de aerosol nodig ter preventie en bescherming .Ik merk al snel als ze niet naar de kine geweest is of niet haar drie behandelingen op een dag heeft gekregen.
Wordt zonder twijfel vervolgd.

Boe!!

Boe!! Hier ben ik weer.Ik weet het ,ik heb een tijdje niks van me laten horen .IK had er niet zo een zin meer in ,in al dat bloggen.Vroeg me af waartoe het diende ,vod het een beetje saai worden ..dat in combinatie met een kleine persoonlijke crisis en een beetje boos zijn op de wereld maakte dat het me beter leek om effe mijn mond te houden ipv mensen op hun tenen te gaan trappen:-)
Maar goed,ik denk dat ik de gulden middenweg weer kan bewandelen,weer wat kan relativeren en de dingen met een korrel zout nemen.

Hoe staan de zaken hier intussen,Ik heb nog steeds twee hoestende meisjes in huis.Ik heb ondertussen een abonnement bij verschillende artsen lopen .Met Esther moeten we alle dagen naar de kine om haar slijmpjes los te laten kloppen.De kinderarts heeft ons het advies gegeven om Norah veel op de trampoline te laten springen en met Esther mag ik op de skippybal om het hele spel los te houden.Probleem is dat onze kinesist nog nooit van die techniek lijkt te hebben gehoord en ze het mij dus ook niet kan aanleren .Dus,kent iemand een kinesist die dat wel doet?
Norah is gestart met haar zwemlessen,ze heeft er nog maar eentje gehad dus veel kan ik er nog niet over zeggen :-)
Ha,onze badkamer is eindelijk klaar,het nieuwe kleinste kamertje ook bijna evenals de vloer van de keuken -to-be.Ik heb zowaar het gevoel dat ik verhuist ben .Dat is tot ik mijn voordeur opentrek,dan is die sensatie alweer verdwenen ;-)
Vandaag moet ik met de meiden naar de KNO arts .Norah moet haar buisjes laten controleren en Esther moet van de KA onder de loep genomen worden om te zien of er amandelen,buisjes ,poliepen en dergelijke getrokken ,geplaatst of verwijdert moeten worden.Daarna kine en tussendoor moet ik ook nog effen werken ,eten maken en poetsen...
Jullie kennen dat wel :-)
Wel,het is fijn om terug te zijn .

medische update

Wel,effe de resultaten van Norah's allergietesten:negatief,ze is dus niet allergisch maar valt gewoon onder de noemer,kinderen met hypergevoelige longen .Ondertussen keft ze vrolijk door ondanks dat ze nu ook singulair neemt.Dat zijn pilletjes om haar longen minder gevoelig te maken.
Esther dan,het piepen is weg,de aanhoudende hoestbuien ook maar als ze hoest klinkt het nog steeds alsof ze teveel rookt.Ze is nog steeds vrolijk,eet goed enzo maar ik ben er toch niet gerust in.Ondertussen moeten we ook dagelijks naar de kine om haar te laten tapoteren.Nog wat extra op en af rijden erbij want in de creche willen ze niet aerosollen want dat zou besmettingen veroorzaken .Het gekke is als we het zelf gaan doen tussen de middag dat het dan wel mag....
Vanochtend zag ik trouwens een flesje augmentin staan in de creche,dwz dat er een ziek kindje rondloopt ...maar blijkbaar is dat wel toegelaten dan .Die kan niemand aansteken.Ik ben redelijk pissed om al die zever en ondertussen hondsmoe van de korte nachten en de lange werkdagen.
Een kleine oproep aan de ladies,ik denk dat we elkaar nog eens dringend moeten gaan oppeppen door eens te gaan eten.Als de budgetten het niet toelaten kunnen we desnoods terecht bij frituur Vettige Cois.

Morgen is het weer tijd om Esther te gaan laten keuren bij K&G,eens zien wat ze daar zeggen ivm haar hoesten.
Mijn goede humeur van de afgelopen zes maanden begint stilletjes af te brokkelen,een herkenbaar iets voor lotgenote Katrien.Eva's verjaardag komt dichter, ik begin het patroon te herkennen...

Daltonschool

Afgelopen weekend vonden dan de kennismakingsdagen plaats van de nieuwe daltonschool.Netjes op tijd arriveren we ter plaatse en we zien onmiddellijk een hoop bekende gezichten .De kleuterjuffen van Norah's huidige school zijn aan het helpen ,sommige geven uitleg ,anderen spelen serveuse..Ook mijn nicht is er met haar bengels en ik zie ook enkele ouders van het Lyceum.
De directrice geeft uitleg over haar droomproject aan een klein maar enthousiast publiek.De klemtoon in deze vorm van onderwijs ligt op diversiteit ,cultuur en ervaring.We krijgen een hoop uitleg over de werkwijze en Herman en ik worden steeds enthousiaster.Zelfstandig leren werken ,leren plannen,cultuur opsnuiven vanaf 2.5 jaar, effectief een muziekinstrument leren bespelen ,leren werken met de computer vanaf een prille leeftijd.De leerlingen moeten via de computer hun planningen opmaken,de vorderingen van hun taken bijhouden en powerpointpresentaties maken,ze gaan maandelijks op museumbezoek ,er gaan dieren zijn en een tuintje die ze beide zelf moeten verzorgen ...noem maar op...
Het lesgeven is niet klassikaal,de kinderen mogen hun taken maken waar ze willen ,als ze niet gestoord willen worden dan kunnen ze dat aangeven met behulp van een dobbelsteen met pictogrammen op ,hetzelfde als ze een vraag hebben of hulp nodig hebben..
Er worden elf kindjes per geboortejaar aangenomen en men werkt met graadgroepen.De kleuterklas bijv.is 1 groep met kindjes van 2.5 tot5j.Zo leren de kleintjes van de groten en de groten leren rekening te houden met de kleintjes.Toevallig hebben we nog even gepraat met Norah's juf van vorig jaar.Ze heeft ,als er al twijfel was ,die volledig weggenomen.Het is erop of eronder met Norah,of het gaat supergoed of het gaat helemaal niet zei ze maar persoonlijk dacht ze dat dit echt was wat Norah nodig had.We hebben onze meid dadelijk ingeschreven aangezien het aantal plaatsen beperkt is.Het zal effe aanpassen zijn en met een beetje pijn in het hart verlaten we haar huidige school.Ik vind het jammer dat ze nu niet met die dansprojecten kan meedoen maar ik denk wel dat we er veel meer voor in de plaats krijgen.
Het plezante is dat we dit project vanaf het begin kunnen meemaken en zien groeien,zowel ouders,als leerkrachten en kinderen stonden allemaal te popelen om hiermee van start te gaan .Spannend,ik kijk al uit naar volgend jaar :-)
Na afloop ben ik dan nog rap naar Emmanuelles doopfeestje gegaan,mijn enthousiasme werkte precies aanstekelijk want Silvia is de dag erna haar kleine mie op de wachtlijst gaan zetten van de daltoncreche.Kindjes die daar zitten krijgen namelijk ook voorrang bij het inschrijven in de school.Zo gaan Esther en Emmanuelle misschien nog samen in de klas zitten :-)

Kinderboerderij

Woensdag,de laatste dag dat het mooi weer zou zijn .Dat vraagt om eens de neus buiten de deur te steken natuurlijk.Omdat Norah geen school had en die al een eeuwigheid aan het vragen was om naar de kinderboerderij te gaan had ik daar met Silvia afgesproken .Mijn maagpijn gooide bijna roet in het eten maar dafalgan en motillium brachten verlichting en zorgden er zelfs voor dat ik me heb laten verleiden tot een croque van Restaurant PuurPuur.

Na een bezoekje aan de de geiten ,kippen en konijnen zijn we een hapje gaan eten .Voor de kleinsten was er Olvarit groentenpap en voor de grotere meisjes was er de menukaart :-)

Na een hoop onderhandelen heeft Norah dan toch uiteindelijk iets willen eten .Ik snap soms niet hoe die zo actief kan zijn op zo weinig voedsel.Emmanuelle was helemaal weg van Norah .Gek toch hoe babietjes aangetrokken worden door andere kindjes.Schattig om te zien .Aan tafel was er ondertussen een hoogst intelligente conversatie aan de gang tussen Esther en Emmanuelle.Het was een geanimeerd gesprek met vele euuuhs brrrr ieeeeeeks en hehehehes :-)

Na het eten zijn we ieder weer onze eigen weg gegaan.In mijn geval waren de medicijnen uitgewerkt met maagkrampen tot gevolg.Esther heeft flink gedut,Norah heb ik voor de tv gezet tegen haar goesting en ik ben gaan creperen in de zetel.In de loop van de namiddag heb ik mijn croque mogen verwelkomen in de wc-pot(twee keer plezier voor uw geld) en de tweede keer kwam Norah al spontaan aanlopen met een zakdoek .Moet je overgeven mama?:vroeg ze terwijl ze zachtjes over mijn hoofd aaide .Lief toch!?

Herman is uiteindelijk vroeger thuis gekomen van werk omdat ik het echt niet meer kon trekken en ik zeg sjans niet rap dat ik pijn heb.

Het verdict van de dokter is een maagonsteking ,dus ik mag alweer aan de medicatie en vasten he.Goed voor de lijn dat wel .Na niks meer gegeten te hebben woensdag heb ik donderdagmiddag dan toch een geroosterde boterham naar binnengewerkt en 's avonds heb ik twee ganse zacht gekookte eitjes binnengekregen.Nooit gedacht dat ik ook nog genoeg zou hebben ook,ik had het gevoel van een viergangen menu achter de kiezen te hebben .

Happy Wheezer

Dat was de conclusie van de dokter gisteren ivm Esther's ademhaling,een vrolijke pieper.Voor de 5 de keer in 2.5 maand tijd zijn we gisteren naar een arts geweest met haar.Eerst 2 x naar mijn huisarts waar we twee keer op straat stonden met een voorschrift voor een medicijn dat niet meer bestond en daarna twee keer naar onze vaste kinderarts die zei dat we goed haar neusje moesten spoelen en dat de uitslag op haar lijfje geen eczeem was.Zolang ze vrolijk is is het goed.Tof maar ik ben ondertussen al 2.5 maand elke nacht in de weer met Esther uit hare hoest te helpen ,met neusjes te spoelen en snottepieten weg te halen maar vooral,ik kon er niet vanover dat een kind van 5 maanden zo moet ademen.Ik herinder me mijn zus toen die klein was en Esther begon me hoe langer hoe meer aan haar te doen denken met die piepende ademhaling .
Vervolgens hebben we een afspraak gemaakt bij een andere kinderarts in een ander ziekenhuis.Ze heeft Norah 2.5 jaar geleden heel goed geholpen toen die bijna een longontsteking haden ik was ervan overtuigt dat ze ons ook nu weer zou kunnen verderhelpen.Na een heel fijn ontvangst door de arts zelf gingen we in haar kantoor zitten en 5 minuten later hadden we al een massa uitleg over de mogelijke oorzaken en oplossingen;wat een pak van ons hart.Enfin,het komt erop neer dat Gijsje twee zalfjes heeft voor haar eczema(ik had toch gelijk) ,een siroopje om de gevoeligheid van haar longen te verminderen en ze zal een tijd moeten aerosollen met atrovent,pulmicort en ventolin.Een baby van 5.5 maand die aan de aerosol moet is natuurlijk niet zoals het zou moeten maar ik ben blij dat we eindelijk antwoorden hebben gekregen.Voor mij is het ook duidelijk dat Norah in de 2.5 jaar bij dokter R niet echt geholpen is en in de toekomst zullen we met beide meisjes naar onze nieuwe kinderarts gaan.

Outdoor

Het was me opgevallen dat alle fotootjes van Esther binnenopnames waren .Nu,het weer wilde de eerste maanden niet echt meewerken natuurlijk.Hier volgen dan de eerste outdoorpictures van Hollebollegijsje :-)

Sunny

Ik weet het,het is al zowat op elke blog gezegd, wat een weekend!Zaaalig weer was het !

We hebben er een leuk en productief weekend opzitten.Donderdag hebben "de mannen" de vloer van de gang ingewassen dus die is nu volledig af jihaa!

Vrijdag ben ik met Norah en Zoe gaan shoppen!Dat was een eeuwigheid geleden en ook echt dringend.Norah heeft een ferme groeispurt gehad de laatste tijd en liep een beetje armzalig rond in broeken met te korte pijpen en shirts met te korte mouwen.In de jbc was een kortingsactie dus daar heb ik het één en ander gevonden maar in de stad waren alle winkels waar ik moest zijn dicht(Hema,H&M,C&A,Zara ...)Alleen de poepsjieke boetiekjes waren open.Ik heb voorzichtig eens in de etalage gekeken bij Fred &Ginger .Er hingen weer wondermooie dingen maar toch wel boven mijn voorziene budget.OOk bij Didi was het prijs!Twee stuks kopen ,1 betalen dus daar heb ik toch wel iets leuks op de kop kunnen tikken voor Norah.Tussendoor zijn we effe gaan uitrusten bij cremerie Valvekens waar we een decadente hoeveelheid calorieen naar binnen hebben gewerkt :-)

's Avonds kreeg ik de ene voet niet meer voor de andere maar ik heb toch nog flink mijn reuze afwas gedaan kwestie van ook iets nuttigs te doen die dag om vervolgens in de zetel in slaap te vallen.

Zaterdag hebben we dan nog een douchekraan gekocht en heb ik gezellig met een glas wijn op het terras bij de buren gezeten .De terrasstoof had een slaapverwekkend effect op Esther en Norah heeft zich geamuseerd met de logé.Een manneke van 8j die graag ondersteboven in de bomen hing :-)

EN dan gisteren was het opnieuw werkdag voor de mannen .De kraan is in staat van werking gesteld en nu kan ik de nieuwe badkamer beginnen te poetsen .Herman moet eerst hier en daar nog wat verf bijwerken en silicone spuiten en dan kan alles van de oude "badkamer" naar de nieuwe verhuizen.NOuja,"alles" ,de handdoeken en de zeepjes , de rest laat ik met plezier achter .

EN verder heeft Finn het weer aan zijn poten .De voorste linkse deze keer.Die hond is toch echt wel té enthousiast.Als meneer een vliegje ziet dan springt hij ernaar en dan komt hij natuurlijk verkeerd neer hé.Hopelijk gaat het ook deze keer weer over met wat rust.Ik vrees dat ik gewichten aan die zijn voorpoten moet hangen om hem op de grond te houden :-)

OOk nog wat schoolnieuws.Binnenkort opnet er in hasselt een nieuwe school,de daltonschool.Het is een methodeschool en situeert zich tussen het freinet en het montessori onderwijs.De school heeft dezelfde directrice als de school waar Norah nu gaat en er zal plaats zijn voor 65 kinderen waarvan 25 in het kleuteronderwijs en de rest in het lageronderwijs.Er is ook een creche aan verbonden (geen nood tante jaklien ,esther blijft waar ze is!) . Binnenkort is er een opendeur weekend en daar gaan we ons licht eens opsteken! Wie weet,het spreekt mij alvast aan .

Zusjes Hoest

Het komt er weer eens niet van .Ik heb geen tijd om fantsoenlijk te bloggen dus rap even tussen de soep en de patatten dit schrijfsel.Vorig weekend hebben we zoals de rest van Belgie buiten gezeten denk ik .Met ons viertjes hebben we in de tuin gezeten,gewerkt en gegeten.Zaaaalig was dat en ook een eeuwigheid geleden.Dinsdag mochten we dan eindlijk naar de kinderarts om de meiden eens te laten onderzoeken.Norah en Esther blijven maar hoesten en snotteren.Esther moeten we gewoon verderhelpen met fysiologisch water en Norah heeft een neusspray gekregen die naar het schijnt behoorlijk straf spul is.Niet dat we er veel van merken maar bon... Verder moet ze ook terug een allergietest ondergaan omdat het toch niet normaal is zoals ze de laatste tijd weer last heeft van haar luchtwegen.De puffers helpen niet echt meer in een acuut geval maar moeten we als onderhoud toch blijven toedienen.Hopelijk weten we meer na de allergietest.Ik mag er niet aan denken dat ze allergisch zou zijn voor dierenhaar.Ik dacht dat ze tijdens mijn zwangerschap wel genoeg antistoffen voor de rest van haar leven zou hebben binnengekregen'(wat dierenhaar betreft dan toch)

maten gewichten:

Norah:112 cm en 17kg

Esther:67cm en 7.820kg

Lellebellen

Jaren had ze het er al over ,over gaatjes in haar oren.Norah heeft een zwak voor oorbellen en enkele jaren geleden begon ze erover.Omdat ik haar toen nog te klein vond en ook dacht dat het een bevlieging was stelde ik het maar uit.We hebben haar een tijdlang(lees enkele jaren )kunnen zoethouden met oorknijpers .Tegenwoordig zijn die dingen nergens meer te vinden en zodoende heeft menig vrouwelijk familielid haar oude ,uit de mode zijnde exemplaren aan Norah afgestaan.
Afgelopen week begon ze er weer over ,vol enthousiasme :"Mama waneer mag ik nu oorbellen?"Nogmaals heb ik haar de procedure uitgelegd en gezegd dat het toch wel effe pijn zou doen.Daar had ze geen bezwaar tegen ,ze had alleen niet graag dat ik het woord gaatjes"schieten"gebruikte want dat vond ze toch wel een beetje eng.Ik vertelde haar ook dat ze niet kon terugkrabbelen na de eerste oorbel.Ook al deed het pijn ,de tweede zou er dan ook in gaan .Allemaal ok voor Norah.
En dus zijn we zaterdagnamiddag de stad ingetrokken.O o o het kon niet rap genoeg drie uur zijn ,het tijdstip dat we met Zoe hadden afgesproken want die wilde dit event live meemaken :-)
Onderweg hebben we nog wat herinneringen opgehaald aan onze eigen "gaatjes schieten "ervaringen .Zoe wilde er namelijk ook zo graag toen ze klein was maar durfde niet.Ik ,als grote zus heb haar dan eens meegenomen naar de juwelier om nog een extra gat te laten zetten in mijn eigen oor .Gewoon om te laten zien dat het niks voorstelde :-)
Maar goed,ondertussen was ik zenuwachtiger dan Norah want ze zouden begot een gat in mijn kleine meid gaan schieten .Opslag begreep ik waarom mijn moeder dit een barbaars ritueel vond :-)
Bij de juwelier aangkomen was het zo gebeurd.Eventjes de juiste plaats met een stiftje aanstippen en knats de eerste lellebel zat erin.Norah gaf in eerste instantie geen krimp maar toen de tweede eraan zat te komen begon ze toch te jammeren.Het verdriet was in no time vergeten toen ze het resultaat in de spiegel zag(girls will be girls) en er verscheen een kamerbrede glimlach op haar gezicht.Zoe en ik werden nog eventjes wat nostalgisch toen bleek dat de dame die de gaatjes ging zetten dezelfde was als die wij destijds hadden.Bij mij is dat ondertussen al 23 jaar geleden dus die dame heeft al heel wat ervaring ondertussen :-)
Vooraf hadden we Norah beloofd om een warme wafel te gaan uithalen en eens die belletjes op hun plaats zaten was dat de volgende prioriteit.Na wat smullen en smikkelen ,nog wat winkeltjes in en uit te hebben gelopen zijn we terug naar Mia gewandeld waar Esther van onze Ierse oom Allan een nieuwe nickname kreeg namelijk "chubbycheeks ":-)
Vervolgens was het hoogtijd om naar huis te gaan met een supertrotse Norah glunderend op de achterbank.Het was volgens haar de allerleukste dag die ze had meegemaakt .:-)
Super!!

klasvervolg

De freinetschool in Beringen is praktisch gezien niet haalbaar,de freinetschool in Hasselt heeft een ellenlange wachtlijst.Tussen de basisschool hier om de hoek en het lyceum zijn 6 scholen.1 freinet en 5 katholieke scholen.eentje daarvan heb ik drie jaar geleden al bezocht en die leek toen niks voor ons te zijn.Die van Seppe lijkt ok en het schooltje van oom Guido ken ik niet zo goed maar dat zal ook wel ok zijn.Norah is niet gedoopt ,wij zijn niet katholiek en ergens gaat het tegen mijn principes in om dan naar een katholieke school te gaan .Maar goed,tegenwoordig schijnt dat geen probleem meer te zijn .
Ik heb destijds de school gekozen omdat ik goede reacties kreeg vanuit mijn omgeving over het lager onderwijs daar.Ook van orthopedagogen die samenwerken met scholen ivm leerlingen die begeleiding nodig hebben.Norah heeft tot nu toe altijd goede juffen gehad en er lijkt veel overleg te zijn tss de juffen onderling wat betreft de leerlingen.Ze hebben haar altijd op de juiste manier aangepakt want NOrah is toch een beetje een kind met een handleiding.
Ik heb ook toen die keuze gemaakt omwille van de mogelijkheden in het lager onderwijs daar.Die zijn toch behoorlijk origineel denk ik .Ik zie het als een huwelijk,samen in goede en slechte tijden.Het is niet omdat er enkele belhamels zitten dat ik het nu ga afbollen want op elke school scheelt wel iets denk ik .
IK ga zien wat ze van plan zijn met die bepaalde groep van kinderen naar volgend jaar toe want het is uitsluitend dat dat wringt,de groep en zelf ziet de school nu ook wel dat het zo niet kan.IK lig dus niet in conflict met de juf ofzo en ik sta nog steeds achter mijn keuze ook al is ze drie jaar oud.Ze is toen gemaakt met de bedoeling dat Norah haar volledige lager onderwijs daar zou afwerken en als ik haar telkens van school moet veranderen als ze in een klas zit waar ze niet graag inzit dan zijn we nog lang niet thuis.Ik wil dus eerst weten wat ze van plan zijn met de groep naar volgend jaar toe en dan zien we wel.Van eens 1 keertje naar een andere school te gaan kijken weet je ook niet genoeg en ik wil geen overhaaste beslissing maken omdat IK met een slecht gevoel buitenkwam want Norah zat dan wel stilletjes te kijken in de praatgroep ,in de turnles was ze weer meer zichzelf leek ze het voorgaande uur alweer vergeten te zijn.JUllie willen gewoon een lady in jullie school hé ;-)