
Hoewel Allerheiligen al een enkele dagen achter ons ligt wil het er toch nog even over hebben.Ik heb niet zoveel met feestdagen,niet met Kerstmis,niet met Pasen ,niet met welke feestdag dan ook en dus ook niet met Allerheiligen.
Net zoals Inge in haar blogje schriijft,is 1 november voor mij geen dag waarop ik extra aan de overledenen die mij dierbaar zijn denk .Zij zijn altijd ergens bij mij ,elke dag.
Eva's gedenksteentje verzorgen we het hele jaar door net zoals het graf van Herman zijn ouders.Bij papa legt iedereen die even bij hem langsgaat een steentje op zijn gedenksteen als symbool dat we aan hem denken en zo kan je ook zien dat er iemand even "gedag" kwam zeggen.. OK,misschien dat we nu alles eens extra onder handen nemen maar ik vind het triestig als je ziet hoe sommige grafzerken alleen in deze tijd van het jaar bezoek krijgen .Tuurlijk weet ik ook wel dat niet iedereen kan of wil komen het hele jaar door maar toch ..
Maar goed, vanuit 1 standpunt vind ik het vreemd dat we die dag helemaal opgetut en als een kudde lemmingen met een bol chrysanten naar het kerkhof gaan ,net zoals we om 12u op oudejaar allemaal beginnen te gillen en vrolijk doen dat er een nieuw jaar is begonnen ,of dat we met pasen plots achter elke struik in de tuin een ei gaan verstoppen .De toekijkende mussen zullen wel denken :"wat een rare jongens zijn die mensen toch."
Langs de andere kant vind ik natuurlijk ook wel dat dit een heel charmante periode is.We hebben een hele mooie 1 nov gehad.Stralend weer,schitterende herftkleuren,het is nu de meest fleurige tijd op het kerkhof ,de geur van boekweitkoeken in de lucht mmm lekker...
Het heeft ergens toch wel wat ,het in leven houden van tradities ,ik was een week geleden op het kerkhof met Norah om gewoon even een wandelingetje te maken en een hoop mensen waren druk bezig met het schrobben en opblinken van stenen, dorre aanplanting te verwijderen,verse plantjes bij te zetten.Toen hing er de geur van javel en nu hangt er de geur van chrysanten.Ik vind het fijn om zo een dingen gade te slaan.
OP 1 nov zelf ga ik meestal niet naar het kerkhof,het is er te druk ,te vol met tetterende mensen(want men komt altijd oude bekenden tegen)met verkopers van bloembollen ,er staan mensen hun tranen te bedwingen ,een meter verdrop staan ze te lachen ,het begint dan meer op een marktplein te lijken vind ik .Over een paar dagen ,wanneer de rust terug is ,ga ik nog wel eens een kijkje nemen .Als het volk weg is de bloembollen achterblijven en het terug stil is.
Natuurlijk heeft Eva's steentje hier in de tuin ook een opfrisbeurt gekregen en wat nieuwe plantjes.Het is alleen jammer dat voor de rest niemand iets bij haar steentje heeft gezet.De meter niet ,de peter niet... terwijl ik weet dat andere overleden familieleden wel in de bloemetjes worden gezet.IK besef wel dat dat is omdat Eva thuis is en niet op het kerkhof ligt.Ze ligt een beetje uit de baan he hier in Zonhoven maar langs de andere kant,als Norah jarig is dan komen ze wel en Zonhoven ligt dan toch evenver?
Ik ben er niet boos om en ik begrijp het best maar ik ga niet doen alsof ik het niet jammer vind . Afgelopen juli hebben we van Mia voor Eva's verjaardag,twee kleine plantjes gehad en daar hebben we tot vorige week plezier van gehad.Het doet toch goed als je zoiets krijgt.
5 opmerkingen:
Hmm, blijkbaar ben ik niet de enige die niet zo'n feestdagengek is, voor het ogenblik dus allerheiligen. Na 2 jaar ga ik nog altijd dagelijks langs Nette haar grafje, het is altijd mooi verzorgd en er brandt altijd een kaarsje. Nu de laatste week voor 1 november -en nu 5 dagen later nog altijd- ben ik er geen minuutje gerust. Altijd loopt er wel iemand rond die aan't schrobben is of aant planten. Enfin, zo op foto te zien lijkt Eva haar gedenksteentje wel heel erg mooi. Heb je het zelf ontworpen?
En van die familieleden met bloemekes... van Ruben zijn broer heb ik het idiootste excuus gekregen dat ik ooit heb gehoord. Hij had geen bloemeke gezet, want haar grafje stond al zo vol...
Natuurlijk is niemand verplicht om een bloemetje te zetten, maar van je eigen (schoon)broer doet het toch pijn...
Sorry... Maar ik had wel een blogje ter ere van haar ;o)
Carmen
Het is een heel eenvoudig steentje met haar naam ,de datum en de afdruk van haar handjes en voetjes.Doultremont had wel een ander soort steen gepakt dan wij verkozen maar dat had iets te maken met de gravure en steenhardheid.Nee niemand is het verplicht maar ik van de meter en peter zou je toch wel een teken van leven verwachten he.
Inge,
Ik vermeld jou in mijn blogje.Ik weet dat jij aan haar denkt en je weet ook wel dat ik jou niet bedoelde hé.:-)
merciekes en een dikke knuffel
Sarah
kerkhoven in het algemeen zijn niets voor mij. Het enigste wat je ziet aan een grafsteen is hoe herinneringen vervagen, net zoals de letters op de steen ...
Er zit duidelijk een pooowweeet in zooowweeee!
Een reactie posten