Finn dag

Vandaag was ik de hele dag vrij en natuurlijk stond die in het teken van Finn.Na Norah en Herman op school en werk te hebben afgezet besluit ik even een ommetje met Finn te maken .Het lopen aan de riem gaat al goed en hij is weer een flink stuk groter dus de wandeling kan stilletjes langer worden .Hij moet wennen aan meer verkeer ,mensen en andere honden .We wandelen dus voor het eerst de Thonissenlaan op .Bussen ,brommertjes,wandelaars ,kortom van alles een beetje ineens .Hij is een beetje onder de indruk maar ik babbel hem er vlot door.Het is belangrijk om je hond aan te moedigen als hij het goed doet en niet op angstreacties in te gaan anders ga je hem aanmoedigen om schrik te krijgen.
Je hebt wel veel bekijks als je met zo een wollebol op straat loopt.Mijn Engelse Setter lokte vroeger ook veel reacties uit.Het was een prachtbeest maar vooral ,de mensen kenden het ras niet.
Finn zorgt er oiok voor dat ik om de haverklap moet stoppen om meer uitleg te geven over het ras, zijn leeftijd...
Ik heb maar liefst een uur staan te babbelen met een mevrouw over haar hond,mijn hond ,hondenscholen en verder heeft ze haar levensverhaal ook gedeeltelijk verteld op dat uur.Wat heb die hondenpraatjes gemist!
Terwijl de baasjes gezellig stonden te kletsen hebben Finn en Frans Bulldogje Célientje zich voorbeeldig gedragen .Ik was onder de indruk van mijne witte Suisse.
Namiddag zijn we dan terug naar huis gereden om effe te bekomen .Zo een pupje is net een baby .Finn moest effe dutten voor de volgende grote stap ,ons eerste bezoek aan de dierenarts.
In de wachtkamer maakt hij kennis met Toby ,een gigantische Berner Sennehond, die volgens zijn baasje gek is van kleine hondjes.Toby sleept zijn madam door de wachtzaal om effe te spelen met Finn.Zo een kolos die enthousiast zijn hele lijf in de lucht gooit is niet niks.Finn vond het best en heeft zitten jammeren toen zijn nieuwe vriend naar de dokter mocht.
Vervolgens was het onze beurt.De weegschaal zag hij niet zo zitten en dus is Hauglustaine er maar mee op gaan staan .Finn heeft de dierenarts zijn oor uitgelekt dus blijkbaar beviel deze manier hem beter.
Dan de tafel op om de rest te onderzoeken .Maar daar ging Finn niet mee akkoord,in de oren kijken :niet leuk.
Thermometer in z'n achterwerk :helemaal niet leuk !
Prikje in de nek :ook niet tof!
Meneer heeft zich duchtig proberen te verweren en liet luid en duidelijk van zich horen .Ik hou mijn hart vast voor de volgende keer.Het zou de eerste keer zijn dat ik een hond heb die niet graag naar de dierenarts gaat maar goed,we zien wel .Meer daarover vanaf de 21 februari want dan krijgt hij zijn laatste puppyspuit.
Bij het afscheid heeft onze jongeman dan nog zijn maaginhoud teruggeven maar dat was voor de dierenarts om op te ruimen .Veel last van de maag heeft hij niet meer gehad want zodra hij Boris zag stak het kattekwaad al terug de kop op .
Zo zie je maar ,er is altijd wat te beleven met zo een viervoer in de buurt.