Puppywuppy

Afgelopen vrijdag was het dan weer zover, om half twee werden we bij Nathalie verwacht om een (tweede)bezoekje te brengen aan de pupjes.Vorige week woensdag was de primeur,een eerste bezoekje zonder een (zieke) Norah maar vrijdag is ze kunnen meegaan .Ik vond het eigenlijk beter dat ik het nestje zelf eerst eens gezien had zonder Norah erbij en pas de tweede keer in het gezelschap van miss wispelturig .

Ze waren alweer een flink stuk groter ,die witte pluizebollen .Ze hadden in de afgelopen week de omschakeling gemaakt naar droge brokken en water en zouden over enkele dagen voor het eerst naar buiten gaan ,de weide in met andere gote honden .Een hele belevenis voor zo een klein opdondertje.

Norah zag het redelijk snel zitten om mee de loopren in te kruipen en zich tussen tien behoorlijk nieuwsgiereige pupjes te begeven .De pupjes zagen in haar een leuk speelkameraadje en begonnen onmiddellijk haar veters los te trekken aan haar haren te sabbelen ,haar rokje te onderzoeken ....Na druk alles onderzocht te hebben vielen negen van de tien terplekke in slaap .Norah vond het allemaal wel prima en natuurlijk vond ze het pupje met het rose halsbandje leuk maar ik vrees dat dat al voor iemand anders is.Het is namelijk een teefje en wij krijgen een reutje.

Ondanks dat je nu al duidelijk verschil in temperament kan zien is het erg moeilijk om tien pups juist te beoordelen ;daarom vind ik het een goed idee dat Nathalie beslist welke pup naar welk koppel gaat.Ze kent immers de hondjes het best en ze kent de verschillende baasjes in spé het best .Natuurlijk heb ik stiekem een voorkeur maar we zullen wel zien welke van de tien het uiteindelijk gaat worden .

Na nog wat gepraat te hebben met Jack(de man des huizes) en nog een pak straffe hondenverhalen te hebben gehoord zijn we dan huiswaarts gereden om ons klaar te maken voor het laatste kerstfeestje ,dat bij Mia en Zoe .

Het eten was lekker,de safari ook en de kadootjes waren super .Mia is 1 van de weinige mensen die je nog kunnen verrassen met een kado.Tegenwoordig moet je namen trekken en verlanglijstjes doorgeven en dat laatste zet toch een domper op de feestvreugde vind ik .

Ondertussen ben ik beginnen aftellen ,nog dertien daagjes en dan komt Finn, joehoe!

Toen ik net ondekte dat is zwanger was heb ik even lopen twijfelen of ik een hond in huis halen wel zou laten doorgaan .Een baby en een jonge hond die net in zijn puberteit zit is niet echt ideaal.Maar om 1 of andere reden leek dat voor mij toch onbespreekbaar,we wisten niet of deze zwangerschap wel goed zou aflopen en we wilden Norah ook niet teleurstellen .We hadden haar al eens zitten voorbereiden op de komst van een broertje of zusje en dat is niet doorgegaan ,dan hebben we hetzelfde gedaan met de hond en ook dat afblazen zag ik niet zitten .Norah zou misschien gaan denken :"amai die beloven mij vanalles en er komt nooit wat van ."

Ik wilde op safe spelen ,ook voor mezelf ,want als het nu mis zou gaan dan wist ik dat ik die hond heel hard nodig ging hebben .Jammer genoeg heb ik gelijk gekregen en ik ben er zeker van dat er in de nabije toekomst heel wat "therapeutisch" gewandeld gaat worden .Er is niks wat mij zo kan afleiden als een hond :-)

En de kilootjes die ik ga kwijtraken zie ik ook wel zitten ;-)