Eva

Al/nog maar twee jaar zou Eva nu zijn .Wat is de tijd omgevlogen en hoe lijkt het alsof ze is blijven stilstaan.In tegenstelling tot vorig jaar is de aanloop naar haar tweede verjaardag minder moeilijk geweest dit jaar.Waarschijnlijk omdat ik me nu ook zorgen te maken heb over mijn huidige zwangerschap.Deze zwangerschap heeft veel angsten van twee jaar geleden terug leven ingeblazen ,ze me ook fysiek terug doen meemaken maar anderzijds voelt het nu ook zo anders dan toen .
Het maakt dat ik met een heel vreemd gevoel te maken heb gehad vandaag.Vreugde,verdriet,hoop ,gemis, angst,verlangen ...ze hebben allemaal de revue gepasseerd vandaag.Bij het ontwaken scheen het zonnetje,dat is al een stap in de goede richting,vervolgens ben ik met Carine wat gaan shoppen in de winkel waar ze werkt.Gewone mensenkledij verkopen ze daar maar er was toch nog het één en ander waar ik "voorlopig" nog inkon.Ik werd er zowaar vrolijk van .Annouks smsje dat ik ondertussen op mijn gsm had ontdektdeed me een beetje inzien dat ik onbewust een vorm van emoshopping aan het toepassen was.Vervolgens ben ik samen met Norah het bestelde bloemstukje voor Eva gaan afhalen.Norah wilde kiezen want Eva was toch haar zus,zei ze.Wat een verschil met twee jaar geleden .Ze vraagt nu spontaan waarom Eva's handjes en voetjes op haar steentje staan ,waarom Eva bij de sterretjes is.Het is net alsof haar meeleven met deze zwangerschap ook terug iets heeft losgemaakt bij haar van Eva.
Zo op het eerste zicht vind ik het bloemstuk niet zo geweldig.Het lijkt me zo enorm groot voor zo een klein meisje.Norah wil het perse vasthouden en zonder kleerscheuren komen we aan bij Mia en Zoe.Mia had net zoals vorig jaar bloemetjes voor Eva.Samen met Zoe gaan we nog eventjes de stad in .Een JIp en Janneke slaapzak halen voor Norah aan zee en nog een broek voor mij .Als ik zo ga blijven uitdeinen dan komt maatje XL nog in zicht binnenkort.Een ijsje van bij Valvekens als afsluiter mag natuurlijk niet ontbreken .
Ondertussen is het tijd om naar huis te gaan .Mia moet nog naar een feestje van een kindje dat vandaag 1j wordt.Wat voelt dat vreemd,een echt verjaardagsfeestje op deze dag.Ik speel al twee jaar met het idee van een verjaardagsfeestje te geven voor Eva maar ik weet niet goed hoe het aan te pakken .
Terug thuis laden we alles uit de auto ( ik heb veel teveel gekocht) en samen met Norah leg ik alle bloemen bij Eva's steen neer.
Ondertussen begint het goede gevoel ,ja bijna een echt verjaardagsgevoel(in de positieve zin dan ) af te nemen .Als ik daar zo sta te kijken naar het perkje met roze en witte bloemtjes,de beschilderde matalen vlinder en die kleine handjes en voetjes op de steen ,Norah die er rondhuppelt en Finn die gelukzalig op een bot ligt te kauwen en het gewriemel in mijn buik... dan beginnen de traantjes stilletjes naar boven te komen .Het ziet er zo vrolijk en vredig uit en toch , het beeld klopt van geen kanten.
Ik ga verder met de routine van alledag,eten maken ,tafel dekken ....Herman komt thuis en we eten aan de tafel in de tuin .Een tijdje later ,als Norah slaapt gaan we nog eens terug naar Eva's steen .Ze zou al een meisje van twee zijn zegt ie,ze zou hier al rondlopen .Deze keer kan ik de waterlanders niet tegenhouden en we staan een tijdje te mijmeren over dat we haar graag zouden gekend hebben .Dat ik haar graag eens levend zou gezien hebben ....
Twee jaar, jaren waarin weer veel gebeurde ,veel veranderde maar sommige dingen blijven gelukkig hetzelfde.
Bedankt,Annouk ,Inge, Mia ,Zoe en Carmen ,voor jullie lieve woorden en gebaren ,het doet zo ongelofelijk veel deugd om ze te mogen ervaren .