zaterdag, april 05, 2008

14

Daarstraks stond ik in mijn keuken het avondeten klaar te maken ,tagliatelle met kip en champignons,mijn specialiteit(ahum) in het gezelschap van mijn twee dochters ,een glas witte wijn en veel goede muziek op de radio.Norah en ik stonden gezellig wat te shaken op de muziek ,ze moet immers niet denken dat haar mama een saaie seut is,ik ben trots op mijn mafheid ,toen de presentator van dienst effe meldde dat het vandaag net 14 jaren geleden is dat Nirvana frontman Kurt Cobain zichzelf naar het hiernamaals katapulteerde.Awel daar moest ik toch even van slikken zie.

Ik herinner het me nog goed toen ik het nieuws vernam.We,mijn papa,Mia en ik waren samen met een bevriend koppel,(Willy en Hilde) gaan eten in het borrelhuis.Na het eten hebben ze mij terug thuis afgezet en zijn mijn ouders verder de bloemetjes gaan buiten zetten (neen,mijn stephmum en mijn dad waren ook geen saaie seuten vandaar).Tegenwoordig zou het misschien eerder het omgekeerde zijn en zouden de kinderen verder een stapje in de wereld zetten terwijl mams en paps tv gaan kijken .
Maar goed,in mijn geval was ik het die tv ging kijken en op het scherm het zeer spijtige nieuws zag staan.
Kurt Cobain dood,als ik me goed herinner was ie nog maar achter in de 20.JOnger dan ik nu ben.
16 was ik toen ,een telg van de grunge generatie ,een alternatief wicht met legerbotten,jeans,de arafatsjaal van m"n pa,veel zwart, indische hemdjes en haar dat in mijn gezicht hing . Au fond ben ik nog steeds dezelfde van toen alleen de verpakking is ietsjes anders nu.COuntrybotten,jeans,haar dat in mijn gezicht hangt en een streepjessjaal ;-)

Hoedanook,die 14 jaren zijn omgevlogen,het lijkt alsof het gisteren was maar er gebeurde ondertussen zoveel....
Ik mis die tijd toch wel ,als ik kon dan deed ik het over maar dan met een minder brave mij.De verpakking van toen met de inhoud van nu want hetgene wat ik alemaal geleerd heb op de universiteit van het leven zoals ze zeggen ,wil ik toch niet kwijt.


Dus toen ik daar met Norah in mijn keuken stond te dansen en Esther die ons vol interesse in de gaten hield maar er geen bal van snapte kon ik alleen maar denken:"Man wat gaat het toch snel..."

3 opmerkingen:

PAnnouk zei

Dit blogje moet op zijn minst opgefleurd worden met een foto van toen! Ik kan je helemaal volgen, al wil ik liever geen 16 meer zijn. Mijn twintiger jaren vond ik leuker dan mijn puberjaren. Toen begon mijn leven een beetje vorm te krijgen. Ondertussen heeft mijn leventje zijn vorm in volle proportie aangenomen (hihi 3 kids)!

Ik zag een maand terug een reportage over Kurt en co, over de jaren van toen en over wat er nu van de rest over bleef. Ik snap nu waarom mijn mama ene beetje ongelukkig was met de kunstschool tov de blauw nonnen en de daar bij horende muziek- en kledingsstijl ;)

saarrah zei

Het is alleen de verpakking die ik wel terug zou willen zenne en zoals ik al zei zou ik het anders aanpakken dan ik heb gedaan.Ik vind mijn twenties ook veel toffer dan mijn tienerjaren.
Ik ben destijd info in de kunstschool gaan vragen maar ze raadden me dat toen af gezien mijn dyscalculie.Ik zou daar van 2 uur wiskunde in het ASO naar 5 uur wiskunde op het Phiko gaan.Achteraf gezien heb ik spijt dat ik het toch niet probeerde:(
Geloof me,je wil geen foto van mij zien uit die periode:-)

inge zei

Het was toen paasvakantie ofzo. Ik herinner me dat ik met mijn ouders samen in een chaletje in de ardennen was. Mijn toenmalige grote liefde, Bart, mocht voor het eerst mee op weekend. Wij moesten wel in de living slapen, en de slaapkamerdeur bleef open ;o).
Zo werd ik dus 's morgens wakker. We zetten MTV op en het eerste wat we hoorden, was dat Kurt Cobain dood was. Ook ik was mega-fan. Eigenlijk de enige groep waar ik me "fan" van zou kunnen noemen, tot op de dag van vandaag. Ik heb zowat al zijn cd's en zelfs nog een t-shirt! Ook ik liep grungy rond ;o). En neen, daar heb ik zelfs geen foto's van denk ik!