11 november een dag waarop een groot deel van de wereld het einde van een bloedbad herdenkt.Een dag ook waarop ik aan mijn vader denk. "Den groote oorlog" was zijn passie en mijn zus en ik zijn groot geworden met de muziek van de Passendale concerten,met documentaires ,boeken en verhalen over die tijd.Ook het verhaal van mijn overgrootvader,de man op de foto,hoort daarbij.
Hij sneuvelde in de Westhoek slechts enkele weken voor het einde van de oorlog.Een verwonding aan de buik door schrapnel werd hem fataal.Hij was 26 en liet een vrouw en drie kinderen na.Later zijn ze hem gaan zoeken met de fiets en hebben zijn lichaam terug naar huis gebracht.Hij rust nu op wat ik 1 van de mooiste plaatsen van Hasselt vind,het oud kerkhof.Ik heb het altijd een fascinerend iemand gevonden.Niet alleen de man maar ook waarom hij ging vechten ,hoe het geweest moet zijn voor zijn weduwe om achter te blijven met drie kleine kinderen ,hoe ze hem hebben terug gevonden .We hebben nog brieven van hem die hij verstuurde vanuit de Westhoek .Het maakt dat hij meer is dan gewoon een voorouder op een oude foto.
IK ben ondertussen een aantal keer naar The Last Post geweest in Ieper.Elke avond om 20 u blazen ze die ter herinnering aan de gesneuvelden.Als je daar staat dan lopen de rillingen je over de rug(bij mij toch).En hoeveel volk er ook staat,je kan een speld horen vallen als die blazers naar voren treden.JOng en oud worden er stil van.Ik vind trouwens dat dit deel van onze geschiedenis meer aan bod zou mogen komen op onze scholen.IK denk dat ik 1 of 2 lessen heb gehad met dit als onderwerp.We hadden pech,het jaar was om maar het lessenpakket nog niet volledig gezien.In Groot Britt. maken ze met de school fieldtrips naar deze regio en bezoeken er tal van monumenten en musea.
Maar goed, vandaag heb ik the last post op tv gezien en zelfs dan krijg ik een krop in de keel.
Als afsluiter nog een vers uit "For the fallen " van Laurence Binyon.
They shall not grow old,as we that are left to grow old
Age shall not weary them,
nor the years condemn
Athe going down of the sun and in the morning
We will remember them
8 opmerkingen:
Wow, je mag wel fier zijn op zo'n voorgeschiedenis. Ik weet amper iets van mijn grootouders...
Vooral die laatste zinnetjes he :)
Yep Zootje;alleen hebben wij er "him" van gemaakt he :-)
Ik wist zelfs de naam van die schrijfster niet!! Ben blij dat ik dat nu weet. heb wel nog een brochure waar ik de tekst heb uitgehaald en ze hebben hem ook voorgelezen op tv dinsdag, ook gehoord?
oei, t'is een schrijver!! oeps
leuk verhaal, leuk dat je dat allemaal weet.
Vang het stokje ;o)
Sarah, ik verschiet daar niet van dat je er mee bezig bent, het was de da-da van m'n broer en ,alhoewel ik er niet zo veel over weet, het blijft m'n grootvader. het " waarom" zal altijd een vraagteken blijven.
Een reactie posten