Bloggen

Ik trek heel dat bloggedoe nog maar eens in twijfel.Vraag me af waarom ik het doe aangezien ik toch niet het gevoel heb dat ik hier echt mijn gedacht kan zeggen.Daarbij heb ik niet de behoefte om mijn leven of dat van mijn huisgenoten op het internet te zetten en zijzelf ook niet .Onlangs was ik aan het bloggen toen ik Norah wat vroeg ivm wat ze had gegeten."Mama ,dat ga je toch niet op je computer zetten hé?" was de reactie.Ik realiseerde me dat ik eigenlijk zonder toestemming persoonlijke dingen over haar schreef.Vinden onze kinderen het eigenlijk wel leuk dat we hun eerste kakjes op het potje,hun emotionele struggles en groeipijnen aan de werled bekendmaken?Het is leuk voor later hoor ik wel eens als reactie maar eerlijk gezegd geef ikzelf geen ene moer om mijn babyalbum bijvoorbeeld.Het is pas leuk als je je zelf herinnert wat je beleefde met kameraadjes.EN moet elke stap zo zorgvuldig worden bijgehouden want uiteindelijk is alles vergankelijk zeker in deze tijd.Als ik achter mijn computer uitkom heb ik altijd het gevoel dat ik tijd verspild heb.Esther heeft er weer een tand bij of Esther heeft me de hele nacht uit m'n bed gehaald,Norah heeft moeten overgeven vannacht ....pff nul de botte nieuwswaarde denk ik dan en zo al niet interrresant.
Ik surf wel eens rond naar andere blogs,klik door en kom soms op verrassende plaatsen terecht.Iemand met een leuke schrijfstijl en een leuke inhoud.Voor mij wil dat zeggen een gevarieerde inhoud .ZO kwam ik het afgelopen weekend terecht op de blog van een jonge amerikaanse mama van twee kinderen.Weer een kindjesblog was mijn eerste reactie maar als je verder leest en verderklikt op haar blogroll dan kom je toch heel wat te weten over waar amerikaanse moeders mee bezig zijn.Je ziet heel duidelijk verschillen in omgeving en cultuur maar zo anders dan ons zijn ze ook weer niet.De inhoud was hetzelfde als de meeste blogjes van hier maar zij gaan dan met hun kids naar de amerikaans kinderboerderij bijvoorbeeld,hun schoolsysteem lijkt toch wel heel anders in elkaar te zitten enzo.Die verschillen vind ik dan wel weer interessant om te lezen.Misschien is al dat geblog later wel boeiend voor antropologen om na te gaan hoe de moeders anno 2008 met hun kinderen bezig waren....
En toch,wil ik ook de positieve noten niet vergeten,de lieve reacties die ik krijg op sommige schrijfsels mar toch ,de twijfel blijft...