Freaky friday

Toevallig de naam van de vrijdagavondfilm waar ik met een half oog naar heb zitten kijken ( het andere oog was een zweedse puzzel aan het invullen ) maar ook wel een goede benaming voor mijn eigen vrijdag.
Nadat ik Norah bij Mia heb afgezet kreeg ik algauw te horen dat het arme kind plots vol uitslag stond,gelukkig was het weer even snel verdwenen als dat het tevoorschijn gekomen was .Vervolgens lijkt het de tijd stil te staan .Mijn werk wil niet opschieten ,ik heb stress,ben ongerust en maar liefst drie kwartier later dan normaal lever ik mijn viervoetige klant terug bij zijn baasje af.Vervolgens ga ik Herman oppikken op zijn werk en we besluiten van toch maar even langs de kraamafdeling te rijden .Ik heb het hard nodig om even gerustgesteld te worden .IK voelde me nogal ambetant de laatste dagen ,een hoop sluimerende emoties begonnen weer de kop op te steken .Blijkbaar is dat een proces dat zich onbewust in gang zet de week voor ik terug op controle naar de gynecologe moet, Annouk had dat ook al door.
Maar goed,ik kom binnen op de kraamafdeling en iemand brengt ons naar het verloskwartier.Daar komen we vroedvrouw Petra tegen (zie vorige keer).Hey zegt die verbaasd,ik heb in de week nog aan u gedacht.Wat een opluchting was dat voor mij om haar weer tegen het lijf te lopen want dat wil zeggen dat ik geen vermoeiende uitleg moet geven over het hoe en waarom ik daar ben .
Ze laten me ongeveer een uur aan de monitor hangen , mijn gynecologe komt ook nog even piepen en tot slot krijg ik nog een echo.Vooral dat laatste deed deugd.We hebben onze spruit nog even een halve salto zien maken en wat heenenweer zien wiebelen en ik voelde me weer effe goed.
Volgende week moet ik zowiezo terug op controle ,daarna een weekje zee,en dan is het alweer augustus.En zo gaanwe verder ,dag per dag maar het zullen nog lange maanden worden ,het moeilijkste moet immers nog komen .