Zoals jullie weten heb ik een groot,wit harig huisdier dat de naam Finn draagt.Ondertussen is dat kleine pluizige pupje een groot wit haarverliezend beest ter grootte van een hert geworden :-)
Al bij al is finn een hele gemakkelijke hond.Hij kan al een hele tijd alleen blijven in huis zonder eigenlijk echte schade aan te richten .
Er zijn natuurlijk wel een paar dingetjes die hij leuk vindt om uit te steken terwijl ze eigenlijk verboden zijn .ZO kan ik bv geen doosje met papieren zakdoekjes laten staan .Hij vindt het super om die dingen eruit te trekken en ze dan over de living te verspreiden nadat hij ze eerst deels tot pulp heeft verwerkt.
Ook voor de vuilniszakken hebben we grote plastic containers in huis moeten halen .Achter het tuinhuisje waren ze niet veilig want Finneman vindt het heerlijk om ook die inhoud over de tuin te verspreiden .Maar goed,die twee dingetjes zijn opgelost.
Wat onze houten tuintegels betreft evolueerde hij van het loskrijgen van 1 enkele lat van zo een tegel naar het verslepen van de hele tegel.OP zich geen ramp want die dingen zijn zo versleten als wat maar mijn gezegende toestand maakt het me niet makkelijk om ze van hem af te pakken .
Zijn laatste nieuwe vandalenstreek is het uitgraven van stenen .Blijkbaar ruikt hij waar er stenen in de grond zitten en zo toverde hij eergisteren een halve baksteen tevoorschijn .Mijn verwoede pogingen om het onstane gat te dichten werden telkens weer ongedaan gemaakt omdat het spook geloofde dat er op die plek nog wel meer moois was op te graven .En natuurlijk vindt hij het leuk om mij in actie te zien schieten met schup en aarde om de boel weer dicht te gooien .
Maar tot nu toe is hij nog steeds de hond met de kleinste collateral damage op zijn palmares die ik ooit gehad heb.
FInn is ondertussen 9 maanden en volgens mijn Oei ik groeiboek(voor honden dan ) zit hij nu in de periode van de lastige tiener.Hij zal subtiele verzetsdaden beginnen toepassen die ik de kop moet induwen .Het boek zegt ook dat hij wel wil luisteren maar dat zijn tienergenen hem influisteren om nog zulke heldendaden te ondernemen .
En dat is nu net wat ik in zijn ogen zie ja!
Deugnieterij afgewisseld met een verveelde tienerblik.Hij vindt zichzelf geweldig stoer maar langs de andere kant is hij ook een beetje onzeker.ALs er vreemd volk in de buurt is moet hij eerst met veel bravure blaffen(behoorlijk indrukwekkend) en de bezoeker tot stilstaan brengen om dan vervolgens zijn vettig,vol kwijl en aarde besmeurde speeltje op je schoot te komen deponeren .Meestal moet ik hem dan even een time out geven omdat hij gewoon niet stopt met mijn bezoekers te spelen .
Hij is dus heel lief voor iedereen nadat het ijs gebroken is.Hij vindt het niet leuk als vreemden dadelijk aan hem zitten te frunniken .Eerlijk gezegd,zelf heb ik ook niet graag dat een onbekende dadelijk te famillair tegen mij doet.Zo het baasje ,zo de hond zeggen ze toch he ;-)
Ik ben nieuwsgierig wat het gaat geven als de baby er eens gaat zijn .Gaat hij die uk ook beschermen zoals hij met Norah doet.Norah en hij zijn twee handen op 1 buik en hebben geweldig veel plezier aan elkaar.OP dit moment is het voor mij alleen maar extra werk zo een hond in huis.Ik kan niet meer met hem gaan wandelen omdat ik last heb van mijn bekken .Zelfs balletjes gooien in de tuin begint moeilijker te gaan (bukken is moeilijk) dus blijft er niet veel meer over dan het vuil wat hij achterlaat op te ruimen .Norah speelt met hem ,Herman gaat nu af en toe wandelen en ik, ik kijk uit naar de dag dat ik terug met hem de straat opkan want een stevige boswandeling op een zonnige,frisse herfstdag met een rondrennende hond aan mijn zij...dat is toch het geweldigste wat er is.(voor mij toch ;-) )